Blog Hoofd Menu


Blog Q1/Q2 2015
Blog Q3/Q4 2015

Blog Q1/Q2 2014
Blog Q3/Q4 2014

Blog Q1 2013
Blog Q2 2013
Blog Q3 2013


Gastbloggers
Blogger Dave

Home
=> Karper Blog Juli t/m September 2013

Nacht... (rust)

Het was zaterdag middag rond vier uur. Het was een drukke dag, maar productief. Mijn zin om te gaan vissen is niet echt aanwezig, maar omdat ik toch wil ontspannen is een nachtje vissen toch mijn keuze. Die avond zat ik in de auto volgeladen met spullen en geen idee waar ik heen moest gaan. En denk nog even na en vertrek richting een nabij gelegen jachthaven.

Hier is altijd wel een visje te scoren. Aangekomen op de stek staat er een snijdende noorden wind straf over het water te blazen. Instinctief loop ik terug naar de auto en vertrek. Wat nu? De kleine put is mijn tweede optie. Bij de eerste aanzicht, en streep dit water van mijn lijstje. Zes tenten op een putje van niks. Hier pas ik niet meer tussen.

Dan maar doorrijden naar de een paaigebied. Een top stek die in mei met een harde zuidwester en temperaturen tegen de 20 graden VEEL vis opleverd. Maar nu, het is een kille en vooral trieste aanblik. Dit is het ook niet, om nou met Noordenwind en met nachtvorst hier te gaan zitten, nee dit is het ook niet.

gedachteloos rijd ik maar wat in de rondten. Uiteindelijk beland ik nabij een jachthaven die gunstiger gelegen is ten opzichte van de wind. Door de hoeveelheid bomen is het een soort van aangenaam. Ik besluit hier de nacht door te brengen. Een half uur later begint de ellende al. Een groep polen loop met veel tumult langs en is van plan om te gaan drinken. Ze verkiezen gelukkig een van de verder gelegen bankjes en heb er gelukkig niet veel last van.

Het is rond tien uur, het licht is al gedoofd, en de eerste nachtstappers al voorbijgekomen. Er landen twee vreemde vogel op het bankje achter mijn tent. Vreemd zijn ze zeker. Stel je voor, een junkie onder invloed en een kakker met een rollende R. Het gesprek begint, Hee gast, ik denk dat ik verslaafd ben! Zou je verslaafd zijn als je meer dan een geeltje per week gebruikt. Zegt de ander mmm kerrrrrel een geeltje? Ja een geeltje je weet toch!!, 25 Euro.

Jeetje wat werd dit een duf gesprek. Hier moest ik voor zeker een uur naar luisteren. Uiteindelijk zette ze hun reis voort en keerde de rust weder. Het duurde niet lang voordat de eerste aanbeet kwam.

Een lief klein schubje van het kaliber grote brasem schoof over het koord van het net. De eerste is binnen en dat is altijd een goed gevoel.

Het is ondertussen half vier dat ik wakker schrik. Een stel bezopen droppies wandelen over het nabijgelegen fietspad. Met teksten als “dan sla ik die echt op zijn bakkes” en “ik maak hem dan echt kapot” doen me ineens opveren en mezelf klaarmaken voor de strijd. Je weet immers nooit. Ik neem een afwachtende houding aan, en hoor dat ze ondertussen het fietspad aflopen richting mijn auto. Mijn kop komt nu boven mijn plu uit en hou de heren in de gaten. Ze houden halt bij mijn auto. Gedachten over ingeslagen ramen en krassen op de auto schieten door mijn gedachten. 30 seconden erna lopen ze verder met mijn adrenaline sky-high en mijn hard in mijn keel loop ik richting de auto. Wat moet je dan als ze je auto hebben gevandaliseerd. De eerste gedachte was platrijden dan doen ze het nooit meer. Aangekomen bij de auto is er gelukkig niets aan de hand en laat ik alles voor wat het was.

Terwijl ik bijna bij mijn plu ben zie ik opeens iets achten mijn nachtelijk verblijf liggen. Deze lag er niet toen ik mijn spullen opzette. Het was een verkeerspaaltje die nog niet een meter van mijn plu lag. De adrenaline ging opnieuw sky-high. Wat een onprettige gedachten dat er iemand op nog geen meter van je plu heeft gestaan. Bah! een ware nachtmerrie voor velen.

Het kost me een uur om de slaap weer te vatten. Rond de klok van half vijf loop nogmaals een hengel af. Een spiegelkarper van een pond of 16 vond mijn net. Twee vissen met deze barre omstandigheden maakt veel goed.

Terwijl ik bijna lig te slapen, hoor ik opeens iemand goede morgen roepen. Wat nou weer, het is een meneer van het wedstrijd comité.

Hij is bezig nummers uit aan het zetten voor een witviswedstrijd en heeft ook mijn stek gedeeltelijk nodig. Hij kon me melden dat om negen uur de wedstrijd begint. Ik besef dat er weinig uitgeslapen gaat worden. En gelijk had ik om half acht staat de eerste al naast mij. Een uurtje erna zeg ik mijn nieuwe buren vaarwel en vertrek richting huis.