Blog Hoofd Menu


Blog Q1/Q2 2015
Blog Q3/Q4 2015

Blog Q1/Q2 2014
Blog Q3/Q4 2014

Blog Q1 2013
Blog Q2 2013
Blog Q3 2013


Gastbloggers
Blogger Dave

Home
=> Karper Blog Q1/Q2 2014

Het omslagpunt

De laatste tijd loop ik met een dilemma. Wat is de beste keus. Doorgaan met wat ik doe of een stap terug nemen. Vanaf maart wordt er elke week wel even gevist, maar vlotten wil het niet. De ene na de andere blank wordt mijn deel.

De laatste tijd loop ik met een dilemma. Wat is de beste keus. Doorgaan met wat ik doe of een stap terug nemen. Vanaf maart wordt er elke week wel even gevist, maar vlotten wil het niet. De ene na de andere blank wordt mijn deel. De tiende blank op een rij op 4 verschillende wateren. Ondertussen weet ik niet meer waar ik mee bezig ben. Het wachten is op het omslagpunt.

Maarja, wanneer komt hij. Dacht toch echt dat ik de juiste keuzes maakte. Blijkbaar bepaald het lot anders. Gelukkig ben ik vrij nuchter ingesteld en weet dat er een moment komt dat de piepers wel weer aflopen. Het vervelende is wel dat ik nu weinig inspiratie heb om over te schrijven. Na twee keer vertellen dat ik na het opbouwen van het karperment lekker heb geslapen, zitten jullie ook niet op te wachten. Laat staan tien keer. Nu ik aan het water zit verwacht ik toch binnenkort weer eens te kunnen schijven dat het allemaal wel lukt. Tot die tijd moet ik het er maar mee doen.

Ondertussen is het weer een week verder en zitten halverwege mei, de temperaturen gaan komende week flink oplopen. De paai gaat er aan komen. Door de goede berichten van een water waar Dave volgas aan het vissen was, besluit ik met hem mee te gaan. Ook nu kom ik te laat. De vis is volgas gaan paaien en de nacht verloopt rustig. Tegen een uur of 6 loopt de hengel voor mijn eigen kant af.

Een zeelt heeft mijn aas gevonden en mag dit mooie visjes snel zijn vrijheid terug geven.Terwijl ik lekker zit hoor ik tussen de fluitende vogels een monotoon gepiep. Ik kan het niet plaatsen. Het lijkt wel of er een vrachtwagen achteruit rijd. Opeens valt het kwartje, Dave zijn hengel in de putje achter ons loopt af! Dave die ver in dromenland ligt wordt niet wakker. Ik besluit daarom zijn hengel te hanteren. Dave!! Dave!!! Met pijn en moeite wordt hij wakker. Het gevecht met het spiegeltje was al ten einde en de eer was aan Dave om de vis op zijn eigen hengel scheppen. Toch lekker een karper vast mogen houden.

Nog geen kwartier daarna loopt toch echt mijn eigen hengel af. Een mooie lange schub wordt mijn deel. Het is niet de grootste maar wel een van de mooiste schubs in tijden. Is dit het omslagpunt voor een mooi jaar. We zullen zien. Hieronder een Movie gemaakt door Dave met mij gastoptreden erin.

Karpervissen vangen

Het is april en de vangsten zijn niet om naar huis te schrijven. Het lukt gewoon niet om de vissen te vinden. Zo zit ik op een zaterdag avond met me vismaat Denny aan een groot watercomplex. We praten over de slechte vangsten. Op dat moment ontstaat het idee om de dag erna een paar uurtjes naar een parkvijver te gaan. Daar moeten we wel een visje kunnen vangen.

Voorwaarde is natuurlijk wel dat we niets zouden vangen. De volgende ochtend was het dan ook geen verrassing dat de hengels ongeroerd stonden. Denny had op dat moment toch geen zin om de hele bende in te ruimen en naar een ander putje te gaan.

Mijn spullen lagen snel in de auto en vertrok richting huis om een sanitaire behoefte te doen. Bij thuiskomst was mijn dochter blij om me te zien. En vroeg of ik weer karpervissen ging vangen. Een glimlach kwam op mijn gezicht en vroeg of ze mee wilde karpervissen. Nou dat Hoef ik niet nog eens te zeggen en ze stond al met haar jas aan. Onderweg vroeg ze of we nog met de karpervissen boot gingen varen? Nou zo ongeveer was mijn antwoord.

Tien minuten later stonden we aan het water. Het guppy van 3 jaar liep met de onthaak mat te zeulen. Ziet er aandoenlijk uit. Ik sprak met haar af dat ze ook een hengel mocht kiezen. Verrassend is het niet om te zeggen dat ze de hengel koos met de roze pop up. Met de voerboot dropte we het aas op twee mooie plekkies.

Na een uitleg dat als de pieper afgaat we een karper gaan vangen was de hengels diverse keren het doelwit om er tegen aan te duwen. Piep... Papa hebben we nu een karpervissen? Nee meisje dat moet vanzelf gaan en niet door jou. Niet veel later loopt er een hengel af. “Papa papa hij piept!!” hoor ik achter me terwijl ik de hengel van zijn steun oppak. Pak jij maar het schepnet.

Ook nu komt er een schepnet met een meisje aangelopen en kwakt het net in het water. Wat die gratis Korda dvd’s voor nut hebben. Je hoef ze bijna niets meer te leren. Niet veel later lig de vis uitgeput op de mat. Spannend vind ze het wel maar raakt zonder commentaar de vis aan. Optillen is er nog niet bij, maar so what! Een geboren karpervissen. Trots maak ik enkele foto’s en we zetten de vis snel weer terug waar hij hoort.

Gewoon lekker vissen.

Het zal ergens in augustus zijn geweest, dat Denny en ik aan de waterkant zitten voor een doordeweekse sessie. We praten over het vissen en besluiten om een sessie te plannen van twee nachten. Het is al enige tijdje geleden dat we een langere sessie hebben gevist, dus spreken we af om eind september het eens te proberen.

Beide hebben het erg druk in de privé omgeving, waardoor het samen vissen op een laag pitje staat. Des ondanks hebben we bijna dagelijks contact en praten over de herfst vangsten waar we zo op hopen. Maar wachten duurt op deze manier wel erg lang.

Eindelijk is het eind september, ik had al vrij in verband met mijn vakantie die altijd in deze periode valt. Maar die vrijdag was de vakantie over er moet gevist worden. In de loop van de vrijdag ochtend vertrek ik al richting het water. Denny zal later volgen die moest zoals velen gewoon werken. Onverwachts was de stek waar we wilde zitten nog vrij. Ongelooflijk, maar vrij. De wind staat mooi op onze kant, en proberen om een snelle run te forceren. Ik zie het als een test om te kijken of de vis aan het azen is. Een boilie met een tijgernootje op een bedje van hennep moet de klus klaren. Anderhalf uur erna was het al raak, een mooi schubkarpertje wist dit niet te weerstaan en beland in het net. Tegen de avond komt een volgepakte vismaat aan sjokken.

Hij begint vol goede moed zijn spullen op te bouwen. Mijn lijnen worden tussendoor opnieuw uitgevaren naar hun definitieve plek voor de nacht. Niet veel later loopt de rechterhengel opnieuw af en beland er opnieuw een mooie schub in het net. Het gaat lekker en hoop dat dit door zal gaan zetten voor de komende dagen. Gelukkig gebeurde dat ook, die nacht was het bijna elk uur raak.

Zelfs mijn hennepstek met twee kleine nootjes levert enkele mooie vissen op. Een leuk spiegeltje en een bolle schub. Denny wist de grootste die nacht te vangen en kijken dan s’ochtends terug op een geslaagde eerste nacht.

Overdag valt er weinig te beleven behalve dat mijn dochter me de hele dag bezig houdt. Ze wil varen, dan foto’s maken, dan weer met de voeten in een voer emmer met water. Erg gezellig dat wel. Einde van de dag breng ik haar naar huis en kan er weer serieus gevist gaan worden. De lijnen worden op de juiste plaats gelegd en bij het invallen van de schemer begint het weer te lopen.

Een mooie schub, de nummer 6 komt de mat op en met twaalf kilo heb ik niets te klagen. Daarna loopt het niet zo erg snel meer voor mij, maar Denny gaat de achterstand proberen in te halen. Helaas verspeeld hij enkele vissen zodat de teller een beetje blijft hangen.

Het is net licht, toen eindelijk na 48 uur Denny’s rechterhengel een keer af loopt. Het is een schub, a Nice one. Met elf kilo een mooie afsluiter van de sessie. Het voelt lekker en verlang naar de volgende sessie. Voor dat jaar zal ik het water niet meer zo vaak zien, helaas maar als afsluiter was het een heerlijke sessie.

De Wintervisserij  van 1999

We gaan een klein stukje terug in de tijd. Als jonge "god" moeten er keuzes gemaakt worden voor sexy vrouwen, hardcore feesten en vissen. Mijn vrienden zeggen me nu nog steeds dat ik toch geen kans maakte bij de vrouwen dus blijft er niet veel over. Vissen was voor mij a way of live (en nog steeds) je vraagt je natuurlijk af waarom nou dat jaar.

Nou dat jaar was het jaar dat ik niets fout kon doen, alles werkte, alles lukte en alles draaide om vissen. Het was denk ik december 1998 toen ik besloot een voerplek aan te leggen. Het voeren was voor mij een simpele actie gezien ik aan het water woonde. Elke morgen moest ik de brug over om naar school te gaan.

Elke morgen pakte ik een boterham zakje die vulde ik met gekookte maïs en dat verdeelde ik over twee stekken. Afhankelijk van de temperatuur deed ik dat savonds weer. De temperatuur moet die dag boven de 10 graden zijn om dat handje voer over de railing te gooien. Mijn voordeel was de zachte winter dat jaar.

Ondertussen is het eind januari, en besluit zaterdag middag een korte sessie te doen van 3 uurtjes. Tijdens de korte sessie wist ik een klein schubje te vangen. Gelukkig met het resultaat besluit ik de zondag ook te gaan vissen. Het gevoel dat de zondag een leuke dag gaat worden overheerst en kan er bijna niet van slapen. Zondag ochtend kom ik aan het water. Het was heel koud geweest die nacht wat terug te zien was in de vorm van een dun laagje ijs op het water.

Door de brug was er nog een klein stukje open, zodat ik gelukkig nog kon vissen. Maar soepel verliep het niet. We hebben het ijs zien smelten en de koffiekan leeg zien gaan. Net op de valreep loop de hengel bij de middelste paal af. Na een rustige dril komt er een schub van formaat boven water. Na weging was dat mijn eerste 20 ponder van het jaar.

Geen slecht begin een vis van formaat in januari. De drive zat er in en bleef voeren. De eerste sessie in februari leverde me zelfs drie vissen op. Niet groot maar erg leuk. Door de constante aanwezige maïs bleef de vis in de buurt. Ik ving elke sessie wel vis.

Half februari besloot ik een dag niet te voeren en de zondag erop te gaan vissen. Ik was de swinger er nog aan de lijn aan het bevestigen en deze vloog uit mijn handen. Die dag wist ik het zeker, de vis was gretiger dan ooit. Negen vissen waarvan twee verspeeld. Drie van de vissen waren spiegels, er zat zelfs een mooie rije bij. Heb vangen van spiegels was destijds een unicum. Vooral de rijenspiegel doet me tot op de dag van vandaag een glimlach op mijn gezicht toveren. Een gelukkig man, dat was ik.

Het truckje met tijdelijk stoppen bracht de vangsten in een stroomversnelling. Wekelijks wist ik enkele exemplaren te vangen. Begin mei wist ik de vijftigste vis te landen en was het winter avontuur dubbel en dwars geslaagd.

Eind mei ben ik gestopt met voeren, des ondanks bleven de vissen terug keren naar de aangevoerde stekken. Zelfs maanden na dat ik was gestopt bleef ik vissen vangen. In september hadden we afgesproken om een avondje te gaan zitten. Nog geen half uur na het inleggen loopt de pijlerstek af. Ik weet direct dat het een beste vis betreft. De vis probeert zichzelf te ontdoen van het lood door langs de pijler te schuren. De vis draait en zie een enorme flank van een grote spiegel.

Wow, die moet ik niet kwijt raken. Na een geweldig gevecht weet ik de vis over het koord van het net te trekken. Na weging was het een nieuw persoonlijk record. 32 pond spiegel met de naam de papagaai. Vol gezag voor deze machtige krijger zet ik hem met respect terug. Dat was tevens de laatste keer dat jaar dat ik daar had gezeten. Het was een fantastische afsluiten op de winterstek.