Blog Hoofd Menu


Blog Q1/Q2 2015
Blog Q3/Q4 2015

Blog Q1/Q2 2014
Blog Q3/Q4 2014

Blog Q1 2013
Blog Q2 2013
Blog Q3 2013


Gastbloggers
Blogger Dave

Home
=> Karperblog Q1 & 2 2015

Ondertussen is het halverwege 2015 en bemerk dat ik de tijd niet heb kunnen vinden om mijn blog in leven te houden. Niet dat we niks meemaken, integendeel er is voldoende gebeurd om over te schrijven.  Mijn spaarzame tijd heb ik voornamelijk besteed aan het vissen zelf. Een afweging die ik persoonlijk vrij makkelijk maak.

In mijn hobby staat het er op uit gaan naar de waterkant (met of zonder vismaat) op nummer 1. Daarna volgen, voer(en), presentatie, blogs, de site en ga zo nog maar even verder. Met het uitvallen van mijn portable notebook wordt het schrijven van een blog ook nog eens een stuk lastiger.

Inhaalslag.

Januari 2015, een nieuw jaar met nieuwe kansen. Een bouwproject en de fluctuerende temperaturen doen geen wonderen voor de zin om te gaan vissen. De winterperiode vind ik een van de mooiste periodes om te gaan. Het wintervissen moet ik helaas altijd alleen doen want mijn vismaat is een echte Mooiweer visser. 

Ik heb van hem een handleiding gehad wanneer hij weer met me mee gaat. Als de dag en nacht temperatuur gemiddeld 7,5 graden is dan gaat hij weer vissen.

Eind maart zit de lift in de temperaturen. Voorzichtig probeer ik een stek op te bouwen met wat partikels. Ik begin in een ondiep (polder) water waar de vis snel zal reageren op de stijgende temperatuur.  Ik hoop dat ze overdag kleine stukjes zwemmen. Door schaarste aan voedsel in deze periode verwacht ik dat ze blijven hangen in de nabijheid van de aangevoerde stekken.  Eind maart had ik twee nachten en een avondje gezeten. Mijn ego is in die periode deels gestreeld maar ook keihard uit elkaar gevallen. Tweemaal een gedraaide haak na een run zonder wat te voelen en een losschieters waren feiten waar ik niet omheen kon. Ondanks de resultaten zo vroeg in het jaar heb ik de stek even gelaten voor wat het is. Het nest hou ik warm dit schreeuwt om een vervolg.

Ondertussen is het april, de dag temperatuur is 15 graden en de nachten net iets boven de 0 graden. Je hoef geen geleerde te zijn om te berekenen dat mijn vismaat uit zijn winderslaap ontdooit. En zo pakte we onze eerste nachtjes. Moeizaam komen de eerste berichten van vangsten van mijn karper collega’s. Dave v Haaren wist zijn eerste mooie vissen te vangen in een parkvijver. Ook mijn achterneef Swen wist er een paar te strikken.

Te gast

De temperaturen lopen in het begin van mei flink op maar zakken net zo radicaal. Wispelturig kan je het wel noemen. Ook ikzelf heb mijn eerste vissen op de kant gekregen. Niet de grootste maar o zo gewenst.

Op de zaak heb ik ook enkele collega’s die het karper vissen geweldig vinden. Tijdens een koffie corner gesprek nodig ik mijn collega uit om een nachtje met ons mee te vissen. Die zaterdag staan we aan de waterkant. We kiezen voor een mooie stek, aan de oppervlakte zien we zwarte schimmen.  Het geeft vertrouwen dat er vis in de buurt is.

Niet veel later komt mijn collega naar de aangegeven visplek. We Praten kort over het positioneren van zijn rigs. Jurrian heeft zichzelf goed voorbereid en de eerste radler wordt opengetrokken.  Niet veel later breng in zijn systeem met de voerboot naar de overkant.

Dit vind hij maar al te interessant. Nadat de hengels in positie liggen start ik met het opbouwen van zijn accommodatie voor de nacht.  Achter me hoor ik een pieper enkele piepen geven, mijn eerste zicht is de swinger die tegen de hengel aan loopt. Jurrian hanteert de hengel en de actie begint. Niet veel later schuif ik het net onder een mooi spiegelkarper.

De vis wordt in de weegsling geladen en ik vraag wat Jurrian zijn karper record is. Je begrijp natuurlijk wel dat je te water gaat als het een nieuw PB is. Lachend til ik de vis op en zie dat hij 9,5 kilo is. Een mooi begin en ik feliciteer Jurrian. De avond zon is behoorlijk warm en we zitten dan ook als een luis op een kaal hoofd aan de waterkant te genieten met een relatief koud pintje.

Jurrian verteld dat hij bang is dat hij door zijn pieper heen slaapt. Het door de piepers heen slapen is me nog nooit gelukt. En vertel hem dat er een bom kan ontploffen maar ik wordt wakker van 1 piep. Het is de goden verzoeken om dit te zeggen en dat blijkt ook die nacht. Tegen de ochtend wordt ik wakker en mijn swinger ligt op de grond. Met wat vraagtekens boven mijn hoofd hang ik de swinger terug. Twee uurtjes later zitten we aan de koffie, de nacht heeft niets gebracht voor Jurrian en mij. Denny wist wel een graskarper te vangen en had een karper verspeeld.  Denny voegde er aan toe dat er een pieper af ging. Hij wilde me gaan helpen maar er was niets te zien op mijn stek. Jurrian bevestigde zijn verhaal. Blijkbaar had ik een vis aan de haak maar ik sliep er doorheen. Dat is me nog nooit gelukt, en hoop dat het ook de laatste keer is.

Prima sessie

Het is een paar weekjes later en heb de gelegenheid om een kort nachtje te vissen. Het wordt een nacht in mijn eentje want mijn vismaat is helaas verhinderd. De gekozen stek blijkt bij aankomst bezet te zijn.  Ik zal op zoek moeten naar een andere vrije stek. Na een half uur zoeken heb ik dan toch een mooie stek.

Het uitvaren is daar snel geregeld ik heb er namelijk wel vaker gezeten en weet welke stekken eerder vis hebben geproduceerd. Niet veel later krijg ik mijn eerste aanbeet, ik kan nog net de vis stoppen voordat de vis een overhangende struik in duikt. Helaas begeeft de onderlijn het en heb ik het nakijken.

Niet veel later is het wel raak een schubje in de categorie leuk schuift over het net koord. Dan begint de ellende, mijn maag begint te rommelen en niet veel later zit ik op handen en voeten in het gras de inhoud van mijn maag te bekijken. Ik voel me zo beroerd dat ik niet naar huis kan maar eigenlijk ook niet wil blijven. Toch besluit ik te blijven en duik van ellende op mijn stretcher.  Een uur of twee later loopt weer een hengel af door de sprong uit bed kantelt de maag opnieuw. Een kromme hengel en een nog legere maag als gevolg. Deze vis hoort wel tot een van de betere vissen maar wegen is voor mij nu meer een indicatie geworden. Snel een foto en terug mijn bed in. Die nacht weet ik nog enkele vissen te vangen maar ik wens mezelf op dat moment thuis. De rest van het weekend zie ik geen daglicht meer.