Blog Hoofd Menu

Blog Q1/Q2 2014
Blog Q3/Q4 2014

Blog Q1 2013
Blog Q2 2013
Blog Q3 2013


Gastbloggers
Blogger Dave

Home
=> Karper Blog Oktober/ November/ December 2011
Het eind. (blog van 28 december 2011)

Nu het jaar echt op zijn eind loop is het tijd om de hengels toch nog eens uit te gooien. Ik weet niet waarom het me keer op keer niet lukt om te gaan in de laatste maanden van het jaar. Om eerlijk te zijn weet ik dat wel, waarschijnlijk zit ik in een ontkenning fase.

De depressieve wereld geeft me weinig energie om alles in orde te maken en dan daadwerkelijk te gaan.

Aanstaande vrijdag hoop ik dan toch te gaan. Ik heb toch het gevoel dat het nog kan. De temperatuur is 10 graden en heb op des betreffende stek eerder vis gevangen in de winter. Het zal afwachten zijn of ik gelijk zal krijgen.

Ondertussen is het vrijdag, ik had niet zo veel zin om te gaan werken. Het was een klus die elke maand weer uitgevoerd moet worden. Op de automatische piloot loop ik mijn ronde. Ik kan alleen maar denken aan die heerlijke waterkant. Rond de klok van drie werdt er gebeld door de zaak. Er was een storing in de stad waar ik in woon. Ik bood aan om de storing op te pakken. Achteraf had ik dat beter niet moeten doen. De doormelding van de brandmeldinstallatie werkte niet. Meestal een klusje van niets maar het lukte me niet dit snel te regelen.

Uiteindelijk kon ik rond zes uur de klant melden dat ze wel hun KPN abonnement moeten betalen. Anders werkt het niet dat is toch logies. Als een speer naar huis, eten en spullen in de auto gooien. Het werdt al gouw acht uur voordat ik naar de waterkant kon vertrekken. Ik ben glad 10 minuten onder weg, belt er een klant. Een blusgas installatie is afgegaan en hij heeft alleen mijn nummer. Verdomme heb ik weer, maar beloof hem actie te ondernemen. Aangekomen aan het water heb ik eerst mijn labtop opgestart (toevallig bij me) en de klant geholpen. Ondertussen giet het kei hard zodat ik het kampement kan opbouwen in de regen. Je zou bijna denken dat ze me iets willen vertellen.

De lijnen worden uitgevaren, en liggen wat mij betreft prima. Ondertussen is het kwart over tien en kan eindelijk een pot bier open trekken. Het wachten kan beginnen. Ik heb net het eerste biertje op en ik hoor een suizend geluid. Het lijkt wel een vliegtuig. Ik ga mijn tent uit en ik bemerk dat het een hoge boom is die veel wind vangt. Dat is die harde wind waar ze het over hadden op het nieuw.

Grappig is wel te vertellen dat ik helemaal niets merk in mijn tent. Het is dus waar dat gezegde, hoge bomen vangen veel wind. Het tweede pilsje wordt open getrokken en daarna is het tijd om te gaan slapen.

Half twaalf loopt de rechter hengel af. Ik spring uit de slaapzak en hanteer de hengel. Helaas was het drijfvuil dat dit veroorzaakte. Even terug kijken op hoe de dag is verlopen en ik begrijp dat het nog niet over is. Misschien zal het morgen beter gaan. De wind is zo hard dat ik niet meer durf te varen met mijn voerboot. Ik monteer een PVA zakje en werp deze naar de horizon. Het is even niet anders. De baal shag wordt gepakt en wacht even tot over 12 uur. het is een nieuwe dag met nieuwe kansen en dommel in.

Kwart voor vijf, het is weer de rechter hengel die enkele piepen geeft. Die diepe slaap was even moeilijk kwijt te raken. En het duurt nog zeker 3 piepen voordat ik uit mijn warme bedje ben. De hengel kromt maar krijg niet het gevoel dat het een karper is. Vlak voor de kant blijkt dit wel het geval. Helemaal top, een winter karper. De vis is puntgaaf en weegt toch nog 19 pond. Snel een foto en hij mag gelijk weer terug.

Mijn handen zijn koud en beginnen zelfs pijn te doen. Heel erg vind ik het niet. Snel wordt er een PVA zakje gemaakt en opnieuw in positie gebracht. Snel mijn warme bedje in.

Twee uur later is het de zelfde hengel die tot leven komt. Ik maak kontact, maar voel dat het geen karper is. Bij het indraaien zie ik een dikke grote voorn. Zo groot zie je ze niet echt vaak. De duisternis maakt plaats voor het licht zo ziet de wereld er een stuk vriendelijker uit. rond de klok van tien krijg ik nog wel een zakker. Die werd veroorzaakt door een kudde duik eenden.

Het is goed een prima eind van 2011. Wat zou 2012 gaan brengen. Jullie alvast een fijn uiteinde en goede vangsten toegewenst in 2012.
Rust! (Blog van 6 november 2011)

Ondertussen is het al weer november. De bladeren vallen gestaagd van de bomen. Het is grauw, grijs en koud aan het worden.

Ze voorspellen een horror winter dat word dan verplicht spullen in de kelder houden.

Zolang het kan blijf ik doorvissen. Het water straalt in de winter een onherkenbare rust uit. Zoveel rust dat ik vaak vroeg in de slaapzak ligt. Er is weinig tot niets te zien. Geen vogels, geen springende vis, helemaal niets.

De winter is voor mij een periode van nadenken. Hoe pak ik het aan het komende seizoen. Das een vraag die ik vaker stel, maar een echt plan heb ik vaak niet. Zolang ik maar lekker kan vissen en niet te veel gezeur dan vind ik het al lang goed.

Het plan wat ik vorig jaar verzonnen had is wel gelukt tot in zekere zin. De meeste tijd heb ik gevist op het water waar “the one” zwemt. Helaas heb ik helemaal geen vis kunnen vangen op het desbetreffende water. Zonde van de tijd was het niet. Ik heb veel geleerd van het water, maar of dit voldoende is om nog een seizoen hier te gaan zitten? Daar ga ik de komende winter maar eens over nadenken.
De korte sessies die ik heb gevist op andere wateren waren vaak een opsteker om vervolgens maar weer op de plas te gaan zitten. Zo ving ik een klein dikkerdje die qua uiterlijk me toch erg tevreden stelde. En de hit en rus sessie op een vaartenstelsel waren ook erg leuk. Tegenslagen waren er ook, bij aankomst op een putje constateren dat er geen plekje meer voor me vrij is. Een paar mooie vissen verspeeld door losschieters. Wat me overigens Bijna nooit overkomt. En dat Nederland tegen Zweden verloor. Sommige dingen kan je niet veranderen maar sommige ding wel. De losschieters zijn een gevolg van gerommel, ofwel probeersels vanuit mijn hoofd. Dat betekend back to basic. Ik ben ondertussen al weer terug gegaan naar het zogenoemde standaard onderlijntje. Dit moet het verspelen uitbannen.

Nu ik lekker rustig aan de waterkant zit, bedenk ik me dat ik al enkele weken geen karpervisser meer heb gezien. Deze periode vind ik heerlijk om te vissen.

Ongedwongen op zoek naar een korreltje goud in een berg zand. Want moeilijker dan op de plas kan het voor mij niet meer worden.

Nu we het toch over plannen hebben. De winter ga ik gebruiken om de hoeveelheid boilies die ik kan maken te vergroten. Dit geeft me in 2012 de mogelijkheid een goede voerplek aan te maken en deze ook nog eens goed te onderhouden. Dat zou een verademing zijn. Of het me gaat lukken weet ik niet maar heb ideeën genoeg.

Wat ook gaat spelen de komende tijd is dat ik mijn huis wil verkopen. En in deze tijd is dat natuurlijk niet gemakkelijk. Het kan zomaar gebeuren dat ik me huis verkoop en dat ik dan veel kostbare vistijd moet gaan inleveren. Maar het wordt ook een investering in mijn hobby. Meer ruimte in huis betekend ook dat ik meer spullen kwijt kan en ook de boilies aan huis kan gaan maken. Met een beetje geduld is dat prima vooruitzicht om in de toekomst mijn zaken beter te organiseren. Het zal niet meevallen naar wel een erg leuk vooruitzicht.

De tijd waarin het vol gas gaat is voorbij. Het is tijd om de rust op te zoeken. En te dromen van een nieuw seizoen. Tot snel met een nieuwe blog.

Herfst vakantie sessie (Blog van 27 oktober.)

De spullen liggen op de kar, de scooter word gestart en de gas hendel open gedraaid. Ik heb er zin in. Ik ga weer enkele nachtjes pakken aan de plas. Terwijl ik lekker aan het opbouwen ben komt dave ook aangefietst. Dave blijft ook een paar nachtjes, ondanks dat hij moet werken. Ik ben dan overdag zijn spullenoppas. Dat maakt mij niet uit, je moet wat overhebben voor een karper collega.

Na een uurtje ben ik klaar om de lijnen uit te varen naar de beoogde stek. Door het gebruik van een staaf marker, is het terug vinden van de stek een eitje. Vanaf de marker trek ik een strook boilies schuin de plas op. Zo moet het maar gaan gebeuren. Zowel voor mij als voor dave gaat de nacht visloos voorbij. Bij het krieken van de dag zit dave al op zijn fiets en vertrekt naar zijn werk. Het water waar ik zit is voor mij een dagwater. De mooie uren zal dave moeten missen.
Het is rond de klok van 11 toen mijn telefoon ging. Het was mijn vrouw, met een lichte paniek in haar stem melde dat ze de deur had dichtgegooid en de sleutels aan de binnenkant hingen. Het grootste probleem was dat onze dochter nog binnen was. Uiteindelijk heeft ze met behulp van de politie een raam moeten inslaan. Het begint al weer lekker.

Tussen al die telefoongesprekken door loopt er een hengel af. Ik pak de hengel en begin met indraaien. Na 5 minuten word het duidelijk dat er niets aan hangt. Wat het is geweest zal tot op de dag van vandaag een raadsel blijven. Snel opnieuw uitvaren gezien het weer perfect is wil ik zoveel mogelijk uitliggen. Na 2 uur vissen volgt er een knallende run. Ik pak de hengel en maak contact. Ik voel tikken op de hengel. De gedachten aan zo'n mooie vis worden verstoord. Ik zie in de verte iets klapperen op de oppervlakte. Het zal toch niet? De angsten bleken waar, een aalscholver heeft door mijn lijn gezwommen en nu zit hij er aan vast.

Vloek vloek, verdomd beest vloek vloek komt het uit mijn mond. Het kost nog aardig wat moeiten om dat beest binnen te krijgen. Hoe krijgt hij het voor elkaar. Vlak voor de kant breekt de hoofdlijn ook nog eens af. Nu zijn echt de rapen gaar en vervloek die vogel meer dan ooit tevoren. Ik geloof dat ik hier geen vis mag vangen. De lijn word opnieuw uitgevaren en pak de karperwereld er maar weer bij. Grom!

De avond valt, en de lijnen worden opnieuw op hun plaats gelegd. De eerst volgende 24 uur zal ik deze niet meer binnendraaien tenzij er natuurlijk een vis zich meld. De wind is flink, hier merk je weinig van als je op de kant staat. We zitten goed beschut. Uit het niets een piep op dave zijn linker hengel. Er volgen er nog een paar. Volgens mij is dit het gevolg van de wind. Het is een aardige klotsbak aan het geworden. Tijdens het varen vlogen de golven over de boot heen. Dat word slapen met een natte reet.

De wind begint nog harder aan te wakkeren. In de nacht vallen diverse buien. Het deert me niet ik leg lekker warm in de slaapzak. De ufo-nica wekkertoon van dave gaat af. Ik weet dat het al weer 6:30 is. We hebben weer niets kunnen vangen vannacht. Nog geen half uur erna word ik wakker en wil naar mijn hengels kijken. Dikke spetters vallen op mijn gezicht. Bagger de wind is gedraaid en staat schuin in mijn tent te waaien. Als een speer doe ik de voordeur dicht. Half doorweekt begin ik met het zetten van een bakkie koffie. Die smaakt me al te goed.

Ik begrijp niet dat de vis zo passief is. Het zou nu toch wel eens moeten gebeuren.

Maar ik heb op dit water wel vaker met perfecte weersomstandigheden gevist en dan ook geblankt. Het is zo'n moeilijk water te veel voedsel te weinig karper en dat voel je op zo'n moment.

Het is na uren regen eindelijk even droog. Er zullen ongetwijfeld nog wel wat buien vallen maar dat geeft niet. Ik zit te twijfelen of ik nog een nacht blijf zitten gezien de vangsten niet echt in mijn voordeel zijn. Ik wacht deze dag nog even af en bepalen uiteindelijk of het de moeite waard zal zijn om te blijven zitten.

Begin van de middag krijg ik een zakker. Ik hanteer de hengel en voel dat er vis aan zit. Door de afstand kan ik niet goed bepalen wat het is. Bij de kant aangekomen blijkt het een brasem te zijn.

Wat een grote deurmat in dit geval noem het maar een vloerkleed. Deze is zeker 60 cm lang. Wist niet dat deze zo groot konden worden.

De nacht Vliegt als verwacht voorbij zonder enig teken van leven. Ik besluit nog de ochtend te blijven vissen. Het is de beste tijd hier. Maar ook dit heeft geen enkele meerwaarde. Ik vertrek zonder vis naar huis. Uitgezonderd van die dikke brasem dan.

De herkansing

Na 1 nacht thuis te hebben geslapen begint het weer te kriebelen. Nu ik toch vrij heb besluit ik voor een korte sessie naar een makkelijker water te gaan. Nouja, makkelijk! Het water heeft ook 2 gezichten. Ondanks de hoeveelheid vis dat hier zit kan je ook gewoon dagen blanken. Het voelt goed, en kies voor de stek die ik begin dit jaar ook bevist heb. Dat resulteerde toen in een paar mooie schubkarpers van 19, 21 en 26 pond. Morgen komt mijn collega Andre me vergezellen. Ik hoop dat het een goede keuze is en het ons visje oplevert.

 

Gezien de temperatuur in de nacht rond het vriespunt ligt, kies ik er voor om in de "vaargeul" te gaan vissen. Nouja vaargeul het is niet dieper dan andere plaatsen maar vind het een logische trekroute van de vis. De avond verloopt vrij rustig, rond 23:45 is het de linker hengel die met een halve boilie en een halve groene pop-up voor het eerste afloopt. Bij het hanteren van de hengel voelt het direct goed aan en ik heb wel het gevoel dat dit een mooie vis kan zijn. De vis zwemt rustig en blijft vervolgens op de bodem liggen. Heel rustig verhoog ik de druk iets en dan is het klaar. De hengeltop veert terug. Deze keer heeft vriend karper gewonnen.
Nadat ik alles weer in positie heb gebracht duik ik snel terug in mijn bedje. Het is al erg koud. Tegen de klok van 2 is de rechterhengel aan de beurt. Ik voel direct dat het nu om een klein exemplaar gaat. Na een korte dril met enkele vluchtpogingen ligt er een torpedoachtige schub in het net. Het gewicht weet ik niet, maar veel meer dan 12 pond zal hij niet zijn. Al met al is het een leuk begin.
De rest van de nacht blijft het rustig. Rond 8 uur zit ik lekker aan de koffie en bedenk een strategie voor de dag. De temperatuur zal oplopen tot 14 graden en de gehele dag zal de zon schijnen op de ondiepe gedeelte aan de overkant. Hier gaat zeker een hengel heen. Rond 11 uur komt Andre me vergezellen. Ik help hem zover het kan en tegen 13:00 uur staat alles zo goed als. De gehele dag gebeurd er vrij weinig ofwel helemaal niets. We vinden het niet heel erg want het weer is prima. We zetten onze jokker in op de komende nacht.
Het is vrij snel donker en halen het nog net voor het donker de hengels uit te varen. Ook deze nacht liggen de hengels op het “diepere” gedeelte. Rond 11:30 proberen we een slaapje te doen maar dit valt niet mee omdat er in de kantine van de tennisbaan keihard Jantje Smit word gedraaid. "als de nacht verdwijnt..... En de zon weer schijnt" nou sorry Jan graag niet om 1:30 s’nachts.

Het duurt niet lang voordat de middelste hengel op de voerplek een paar piepen geeft. Ik spring eruit en hanteer de hengel. Het voelt wel goed aan, maar het is vrij moeilijk goed te bepalen wat voor vis het is. De vis duikt over de lijnen van Andre heen en kan heb nog net voor het riet tegen houden.

Dan schiet de vis vol gas door Andre zijn lijn heen. Andre komt met enige spoed zijn tent uit. Ik roep naar hem dat hij niet moet aanslaan. Zo wakker is hij wel en ik weet met zijn hulp de vis te landen. Het is een behoorlijke vis. Na weging komt deze uit op 12,2 kilo. Direct maar wat foto's maken en deze kromme vis mag weer zwemmen.
De lijn wordt weer spoedig op zijn plek gelegd en wij duiken weer lekker warm de slaapzak in. Nog geen kwartier erna is het de linker hengel van Andre die leven vertoont. Na een mooie dril komt er een goudkleurige schub van 7 kilo in het net terecht. Andre is er super gelukkig mee vooral omdat hij niet zo heel vaak kan vissen. Hij heeft het nou eenmaal druk.
De rust keert en de slaapzak is gouw gevonden. Het is rond 4:30 wanneer weer de middelste hengel op de voerplek vertrekt. Ik spring uit mijn slaapzak en loop de vriezer in. Het is super koud geworden en schat de temperatuur rond de 0 graden. Deze vis voelt kleiner aan dan de eerste en dat blijkt ook wel als er een vis van 7 kilo op de mat ligt. Een punt gave vis met vrij lange baarddraden.
De rest van de nacht blijft het rustig. Het was een mooie sessie. Als ik het zo voel dan laat de winter niet zo lang meer op zich wachten. Dat wordt de 2de slaapzak maar uit de kelder halen.
Boilie Pomp deel 2 (Blog van 20 oktober.)
Teleurgesteld kijk ik naar de elektromotor en de gemolde gehakt molen. Wat nu? Ik heb even geen idee.
De oude pvc spuit staat bij paul die zou er nieuwe deksels voor regelen. Dan die spuit maar weer wat leven in blazen. Die zelfde avond bel ik paul op en vraag waar de spuit is gebleven? Hij moet even nadenken en duikelt de pvc spuit ver verstopt achter de bank op. Gelukkig heb ik deze weer in mijn handen het geeft direct een goed gevoel. Ik voel me net Terminator uit de welbekende films.
De volgende dag bel ik denny hij wist wel een adres om de deksels te verkrijgen. Ik had pas de week erna tijd om deze te halen. Dan maar eerste de zuiger verbeteren. Ik nam de zuiger mee naar het scouting gebouw waar ik vrijwilliger ben. Dit geeft me toegang tot voldoende gereedschap en materiaal.
Maarja hoe maak je een degelijke zuiger die natuurlijk functioneel is. Patrick was ook aanwezig ik noem hem de mooi weer visser met een gouden lul. De keren dat hij mee was pakte hij altijd wel een dikke vis. Maargoed dat is een ander verhaal. In de werkplaats in de vorm van een zee container, kwamen we al snel tot een oplossing. Op de werkbank ligt een kunststof wieltje.

Wat wel heel erg mooi past. Er moet nog wel wat geboord en afgevlakt worden. Maar binnen no-time is de zuiger af.

Het grootste voordeel van deze cilinder is, dat deze niet meer kan kantelen. Dit voorkomt dat de lucht langs het deeg gaat lopen. En mijn hele muur vol knettert met deeg.

De week erna haal ik de deksels op. Ik was thuis toch bezig met wat klusjes dus gelijk de gaten erin maken. Dit koste me een kwartiertje das het mooie van kunststof. Het laatste puntje was een verloop nippel van een 1/2 duim naar een kogelkraantje naar 3/8ste. Die kan je bij elke doe het zelf zaak wel krijgen. Zo, nu is de boilie pomp klaar.

De zondag erna gaan we test draaien. Ik maak een mooi deegje aan. Ik hoop dat dit mooie deegje ook mooi uit de spuit komt. De compressor wordt aangezet de bril en oorkappen op. De druk loopt op en het kogelkraantje open gedraaid. Er komen hele mooie deegslierten uit de buis.

Nu is het draaien van 20 eieren in 30 minuten te realiseren. De capaciteit van de buis is 15 eieren aan deeg. Als je meer deeg aanmaakt gaat het ook sneller. Eindelijk iets wat werkt, en kan eindelijk weer eens een voercampagne voorbereiden. In Augustus heb ik door het kort aanvoeren van stekken al enkele kleine successen gehad. Misschien komt er in de toekomst meer hierover.
Groot, groter, grootst. (Blog van 15 oktober.)
Wat bezield me? Daar ga ik weer met 100 kilo aan spullen. Je moet wel een enorm doorzettingsvermogen hebben om dit iedere week te doen. Het is wel iedere week je kampement opbouwen. Iedere week weer de hengels uitvaren. Iedere week weer je rug verkloten op een stretcher. En bijna iedere week weer visloos naar huis.

En het ergste is bijna nog iedere maand weer een rib missen als je afrekent in de hengelsportzaak. Maar waarvoor eigenlijk?

Ach ik weet het wel, het gaat om de rust, de natuur en nog meer van dat soort thermen? Toch? Waarom zit ik dan in een half afgegraven polder met daarnaast een snelweg, waar continue vliegtuigen overkomen en het uitzicht en de geur van diverse fabrieken het niet aangenamer maken. Het word al een stuk minder als ik je het zo vertel.

Waarom ik hier bijna het hele jaar heb zitten vissen? Ja er blijft nog zo weinig over. Het gaat om dikke, hele dikke karpers.

En wat voor karpers, elke vis is een plaatje. De spiegels zijn vaak ongelofelijk mooi geschubd. Dat is de reden om er te gaan zitten.

Hoe groter hoe mooier. Dat zie je overal terug komen. In bladen, op alle sites en in elke hengelsport zaak. Met de tot verbeelding sprekende plaatjes van 40 + karpers is het verleidelijk om te denken dat de producten binnen no-time vergelijkende resultaten genereren. Nou helaas voor u, maar tijd investeren om een water te leren kennen en op de juiste manier te benutten is daarnaast veel productiever. Dan maakt het niet uit of je een boilie van merk A of van merk B eraan hangt. Ik heb heel veel geprobeerd maar helaas het heeft geen meerwaarde gehad. Het water heeft nog veel geheimen voor mij vooral het gedrag is mij nog helemaal niet duidelijk.
Om wat meer controle te krijgen op je vangsten kan je er voor kiezen te gaan voeren. Voor mij is het voeren een prima oplossing om de vangsten te optimaliseren. Alleen mijn probleem is dat ik het niet vast kan houden. 4 dagen voeren en 1 sessie vissen en ik stop weer op die stek. Die week erna start ik vaak op een andere stek met voeren. Ik wissel graag van stek altijd hetzelfde uitzicht is ook niet alles. De plannen maak ik wel maar "voer" ze niet uit.

Oei ik dwaal af van het onderwerp. Wat is nou groot? 40 pond? 100 cm? Er zit zo veel verschil in elke vis, de ene is een meter lang en de andere 65 cm met een gewicht van 50 pond. Ja wat is nou groot . En dan hebben we het nog niet eens gehad over het gevecht met de vis. Op bijvoorbeeld een rivier is de karper over het algemeen sterker. Er kan hierdoor een gevecht ontstaan waar je u tegen zegt. Een ander voorbeeld, een target vis vangen waar je al jaren achteraan loopt maar niet de grootste is van de plas. Dit kan je een groots moment noemen. Is dit dan groot.

We zijn allemaal op zoek naar iets (groots) aan de waterkant. Een moment, een vis, een gewicht of wat dan ook. Wat je ook beweegt om naar de waterkant te gaan. Het is en blijft de mooiste hobby van de wereld.

De zomer voorbij (Blog van 6 oktober 2011)

Daar zit ik dan op 2 oktober met 25 graden. De zomer op zijn hoogtepunt. We kunnen wel zeggen dat het een betreurende zomer is geweest. Veel regen en onweer. Dit keer aan de plas staan er geen hengels voor de deur maar een lekker koud biertje. Mijn dochter vermaakt zich kostelijk met die grote zandbak. En papa met al die vrouwen in bikini wat is het leven zwaar.

Ondertussen is het 6 oktober de zomer heeft plaats gemaakt voor veel wind en buien. Heerlijk weer om te gaan vissen. Ik besluit een kleine put te gaan bevissen. Dit water heb ik 2 a 3 jaar geleden bevist en met succes. Ondanks dat het een klein watertje is zwemmen er toch enkele mooie vissen. Gezien het nu donderdag is verwacht ik niet dat er veel vissers zitten helaas zitten er al 2 te vissen. Ik kan daarom wel zeggen dat het de kansen met de helft verkleinen. Maar niet te min heb ik vertrouwen in de stek en het weer.

Nu de zomer voorbij is gaan we ons klaar maken voor de winter. Persoonlijk denk ik dat we half november wel weer in de sneeuw zitten en de laatste sessies gemaakt is voordat het water weer geheel dicht ligt. Mijn streven is wel om door te gaan zolang het kan. Ik ga de reserve set kleding maar alvast klaar leggen en de 2de slaapzak wassen. Niets is erger dan kou leiden tijdens het uitvoeren van je hobby.

Voor dat het echt voorbij is moet het toch nog eens gaan gebeuren. Over 2 weken zal ik weer een week gaan vertoeven aan de plas. Al vang ik er maar 1 dan is de eer nog een beetje gered. Heb er zo'n 40 nachten gezeten en met de nul op de teller een zware teleurstelling. Ook dit is vissen.

Deze nacht laat even aan me merken dat de zomer echt voorbij is. Kei harde wind, plensbuien met onweer. Heerlijk om goed te kunnen slapen (niet dus). Ondanks het weer, dat in bijna alle gevallen vis oplevert, blijft het verdacht stil. Geen enkele vis wist de weg naar mijn aas te vinden. Ach het is wel vaker voor gekomen.

De laatste keer dat ik hier viste was vergelijkbaar. Het verschil was dat ik toen 3 dagen gevoerd had. Na het installeren van de spullen was het al snel raak.

Binnen no time lag er een mooie spiegel op de mat. Met haar 27 pond ook nog eens een leuke vis.

Vervolgens verwacht je nog wel een paar vissen. Maar niets van dit alles. Geen piep, geen tikje helemaal niets. Ondanks dat de zomer voorbij is en de sessie is ook dit eerste blog van oktomer tot een einde gekomen. Volgende keer meer,