Blog Hoofd Menu

Blog Q1/Q2 2014
Blog Q3/Q4 2014

Blog Q1 2013
Blog Q2 2013
Blog Q3 2013


Gastbloggers
Blogger Dave

Home
=> Karper Blog september/ oktober 2012

Done! (For now)

Daar sta ik dan aan het eind van oktober, starend over een strak en bijna kringloos water. Het zit er op, klaar, i'm done. Een koud briesje doet een traan ontstaan in mijn linker oog. Was dit wel de wind of is dit het gevoel van afscheid. Langzaam komt de druppel in beweging, hij kriebelt oven mijn wang. Een glimlach ontstaat en geniet van het moment!

De afgelopen weken heb ik behoorlijk hard gewerkt om enkele vissen op de kant te krijgen. Om de dag een emmer voer maken, met de SGB het voer op zijn plaats brengen en de stek afromen. Dat ging als een trein, de enne na de andere vis uit de onderlaag kwam mijn mat bekijken. Helaas wisten de grote jongens het niet te vinden.

Maar nu sta ik voor een andere uitdaging. Een die meer werk met zich mee gaat brengen dan een keer boilie draaien en deze voeren.

10 maanden geleden hebben we besloten om ons huis te koop te zetten. Gezien de economische situatie is het verwachting nivo voor de verkoop laag. Maar nu eind oktober hebben we een serieuze koper.

Helemaal top natuurlijk maar wat nu? Van bank naar adviseur dan maar. Hieruit blijkt dat de schade die ontstaan is ruim 20 rooien is. Dat is de prijs die ik moet betalen voor de jarenlange "niet wetend" anti aflos beleid. Had ik toen maar een annuïtair systeem genomen. Dan was het allemaal een stuk makkelijker geweest. Maargoed, de blaren zijn vers en de "wil" om er voor te gaan groter dan ooit. Het voordeel van deze tijd is dat er meer huizen op de markt komen met een daling in waarde. En hier kan ik zowaar van profiteren.

Een huis van 225.000 staan nu op de markt voor 170.000. Zo makkelijk verdien ik ze niet. Echt verdienen is het niet maar het speelt wel mee in mijn keuze.

De komende tijd zal er daarom ook niet zo veel gebeuren. Maar we hopen in maart de draad weer op te pakken en verder te gaan met de aanbouw. Om lekker in de verbouw termen te blijven. Tot gouw.

Mr Catana en the warrior. (Blog week 40)

De eerste week van mijn vakantie verliep lekker. Mijn marktplaats verkoop verloopt voorspoedig en heb ondertussen genoeg centjes om nieuwe hengels te kunnen kopen. De week erna besluit ik om naar de hengelsportzaak te gaan. Hier zie ik diverse mooie hengels met elk een ander prijskaartje. Gelukkig heb ik voldoende gespaard om genoeg keuze over te houden.

Bij onze hengelsport zaak neem ik elke hengels te hand. Welke past bij mij, welke voelt goed en is een afspiegeling van mijzelf. Voor mij is een hengel, een verlenging van mijn arm. Bij het hanteren moet ik kunnen voelen wat er aan de andere kant van de lijn gebeurd. Ook een hengel met grote ogen vind ik belangrijk. Gezien deze minder weerstand geven bij het ingooien is dit een pluspunt en kom je verder. Om eerlijk te zijn hebben bijna alle hengels deze tegenwoordig. Volgens mij komen ze allemaal uit de zelfde fabriek.

De keuze is gevallen op de fox Warriors. Vol enthousiasme bel ik mijn vismaat Denny. En vertel hem wat ik gekocht heb. Hij complementeert me met de aanschaf.

Hij heeft onlangs ook een paar nieuwe hengels gekocht. Drie Shimano hengels daar had hij "het" gevoel bij werden zijn steun en toeverlaat de komende jaren.

De daarop volgende dag verscheen het volgende bericht op whatsapp "Warrior hier Catana over!". Drie vraagtekens verschenen aan mij kant. Drie tellen later ging mijn telefoon over. Het is denny, lachend zegt hij "ik ga je voortaan the Warrior noemen". Ik vraag aan hem waar Catana voor staat. Zijn Shimano hengels heten Catana vandaar dat hij zichzelf Catana is gaan noemen.

De eerste sessie

Direct na het thuis komen worden de nieuwe hengels getuigd. Er wordt een sessie gepland op de voerstek die ik al een tijdje onderhoud. De eerste sessie verstrijkt zonder enige actie, daar baal ik wel een klein beetje van. Ik had graag mijn nieuwe hengels in actie gezien. Dit zal dan nog even moeten wachten.

De voorbereiding gaan gewoon door, want er gaat gevist worden over een paar dagen. Bijna 6 weken wordt er dagelijks voer op de stekken gedropt. Niet veel voer, kilo per stek, per voerbeurt. De afgelopen twee weken is dit zelfs opgevoerd naar 2 keer per dag. Dit moet vis op gaan leveren volgens een kennis die op betreffend water al meerdere dikke vissen wist te vangen. Ikzelf ben nog niet overtuigd, dat komt omdat ik in het verleden meerdere malen voercampagnes heb zien mislukken en de meeste voer acties uiteraard op dit water. Door veel op en aan het water te zijn, zie ik ook hoe anderen bezig zijn hun vissen te vangen. Best interessant, en leer er een hoop van.

4 days of fishing fun.

Het is zaterdag avond en ik maak me thuis uit de voeten, er moet gevist gaan worden. Heb er flink zin in en het voelt goed. De afgelopen week is er een kennis ook aan het vissen geweest. Hij wist in 4 nachten 6 aanbeten te krijgen. Hij wist er van die 6, vier te landen met als toppers 25 en 26 pond.

De echte toppers zaten er niet bij, maar hij doet het goed.Onze sessie begon op de dag dat hij stopte met vissen. We hebben een goed gevoel dat er af en toe een visjes langs zou kommen. Maar niets van deze gedachten is waar. Drie nachten ploeteren we om een aanbeet te krijgen, maar zonder het gewenste resultaat. De meeste tijd heb ik besteed aan het maken van onderlijntjes en een stappen plan voor de kebab rig voor op de site die overigens er al op staat.

Voor de laatste nacht gaan ik het anders doen. Ik pak mijn emmer voer en neem de rigs voorzien van PVA zakjes mee de boot in. De wind is gunstig en vaar naar de rand van het eiland. Ik ga op mijn knieën zitten en gooi enkele handjes voer het water in. Hier een beetje daar een beetje en zo door op de wind. Na een meter of tien drop ik het eerste rigje. Vervolgens laat ik mezelf verder op de wind afzakken, maar blijf kleine hoeveelheden voer het water in gooien. Na ruim 50 meter dorp ik het volgende rigje. Ik vervolg me weg nog 10 meter en pedel terug naar de kant.

We verdwijnen vroeg de slaapzak in en met mijn vingers gekruist val ik in slaap. Het is rond half vier als ik bruut wakker word gemaakt door een korte run. Ik spring eruit en constateer dat mijn lijn zo strak als een snaar staat. Dit is vis, en graai de hengel van de steun. Direct voel ik dat de vis in beweging komt. Na niet al te veel problemen kan ik het net onder een schub karper schuiven.

Direct na het onthaken loop ik naar denny om de vangst te laten zien.Het is maar een kleine vis, maar toch bijzonder genoeg om hem te fotograferen. De hengel word ongeveer op zijn plaats gelegd en duik mijn bed weer in. Ik doe mijn ogen dicht maar direct een piep op de andere hengel. Ik kijk en zie dat de swinger is gezakt. Zonder enige aarzeling pak ik de hengel. Ik maak contact maar het is moeilijk te zeggen of dit karper is. Niet veel later voel ik een lijn van de vis loskomen. Niet veel later pak ik de boot en vertrek richting de stek en positioneer het aasje zo goed als mogelijk. Niet veel later lig ik dan ook heerlijk in de warme slaapzak. Het duurt weer niet lang voordat er een hengel tot leven komt. Opnieuw een zakker, een vergelijkende dril volgt en na een paar minuten kan ik het net schuiven onder een massieve brasem van zeker 6+ kilo. Wat een ongelooflijk grote brasem. Ik weet dat ze hier behoorlijk groot gevangen worden en nu heb ik er weer eens 1. Snel even een foto en terug met deze vloerkleed. Niet veel later wordt het licht en is het uit met de pret. Na vier nachten was de balans snel gemaakt. 1 karper 1 brasem. 1 verspeeld. De week erna was ik behoorlijk teleur gesteld.

Ik had iets meer verwacht na 6 weken voeren. Helaas was ik niet de enige die aan het voeren was. Zo waren er nog wel 4 die er flink tegen aan gingen. Kilo's voer gingen te water. Ik viel met mijn kilo per dag dan uit de maat. Ik laat de plas even voor wat het is en ga een ander water aan voeren. Tot de volgende keer. Hopen dan met meer geluk.

Bijna vakantie (Blog week 36)

Afgelopen weekend ben ik weer present aan de plas. Ik heb weer een week gevoerd en het vertrouwen is weer aanzienlijk hoog. Nouja hoog, het water is nu eenmaal een van de moeilijkste in mijn regio. Maar ondanks dat voelt voorvoeren goed.

De nacht verloopt als verwacht rustig. Vroeg in de ochtend is het dan grote plas hengel die tot leven komt. Helaas moet ik constateren dat het een lijnzwemmer betreft. Twee uur later komt de andere hengel in beweging, direct spring in mijn waadpak. Het betreft namelijk de hengel die ik achter een balk heb geplaatst. Om de hengel te benaderen moet ik door ondiep water crossen. Terwijl ik met het pak staat te worstelen, zie ik een eend een beetje vreemd doen. Ohnee, het zal toch niet? Helaas wel een duikeend had mijn aasje gevonden en was mooi gehaakt in de onderbek. Nouja toch nog wat gevangen, al zit ik er niet op te wachten.

Dinsdag avond wordt ik gebeld door dave. Dave was de lijnen nat aan het maken op een water met enorm veel wier en lelies. Het kraakheldere water was hem niet vreemd en had een open plek kunnen vinden waar mooi de onderlijnen op gelegd werden. De volgende ochtend zag ik dat ik een gesprek gemist en wel die van hem.

Ik belde hem direct op, en hij kon me melden dat hij een spiegeltje had gevangen van 16 pond. Het is niet een topper van het water, maar wel een gewaardeerde gast.

Ondertussen is het woensdag, de vrouw is naar haar zusje en dat betekend rust in huis. Genoeg rust om na het werk de plas weer op te zoeken. De aanpak is dit keer anders, er worden geen bollen naar de stek gegooid. Een handje of 2 boekweit met hennep en 5 boilies worden met de voerboot op hun plek gebracht. Dit moet de vis doen azen. Na een uur loopt er een hengel af maar stopt. Ik vrees het ergste en constateer dat er niets aan hangt. Teleurgesteld knoop ik een nieuwe onderlijn en ga de nacht in zonder enige actie. Na middernacht wordt ik even wakker van een regenbui. Het is prima weer, maar helaas weet ik niets te vangen. En vertrek richting huis.

Voor ik het weet is het al weer zaterdag, onze vakantie is begonnen. Drie weken niets anders dan met het gezin leuke dingen doen en een beetje vissen. De stek is vrij en de spullen worden opgezet. De afgelopen dagen heeft de wind flink staan blazen en hoop dat dit positief is voor de vis. Het blijft een moeilijk water. De maan komt langzaam op. Met een rode gloed over de ronde bol vraag ik me af of dit negatief zou zijn op de vangsten.

De volgende ochtend rond half zeven krijg ik enkele piepen op de hengel die aan de andere kant van de dijk staat. Ik spring eruit en zie weer enkele duikeenden op mijn stek. Ik jaag ze weg en gooi toch mijn lijn opnieuw uit. Drie kwartier later weer enkele piepen en weer die vervelende duikeenden. Dit gaat zo door tot een uur of negen. Die vervelende dieren verknallen de rust behoorlijk op de stek.

Dave belde me nog op. Hij kon me melden dat hij weer een mooie vis heeft gevangen. Helaas heeft hij door wier en lelies ook twee vissen verspeeld. Een ding weet ik wel, dat hij het beter doet dan ik. Het einde van de morgen nadert en pak mijn spullen in om huiswaarts te gaan. Ik twijfel of ik door moet gaan. 4 weken voeren en nog niet het gewenste resultaat.

Vlak voor dat ik weg ging, zie ik bas aankomen fietsen. Hij heeft veel ervaring op de plas en heeft al meerdere vissen weten te vangen in de hogere regionen. Ik luister graag naar hem, gezien zijn ervaringen kan ik er misschien wat van leren. Bij het binnen draaien van de lijn vraagt hij hoe ik zit te vissen. Heb het cf systeem eraan hangen en leg het principe uit.

Hij geeft direct aan dat het hier hele oude vissen betreft en dat de vis harde bekken hebben. Als tip geeft hij aan om 180 gram te gaan gebruiken of nog zwaarder. De haak zet zich direct en dan ben je van die halve run af. Die middag haal ik direct zwaar lood. Baat het niet schaad het niet. In het volgend blog hier meer over.