-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> De Voercampagne Deel 2

Hoop

Het is een rustige middag, een briesje een zonnetje. Ik sta voor het raam en kijk naar de vaart die voor mijn deur licht. Ik zie hoe een paar eenden landen op het water. Was het maar weer weekend….kan ik weer gaan vissen. Want, na de laatste keer heb ik meer hoop dan ooit.

Maart, ja het blijft wat rustig rondom het vissen heb wat verjaardagen en ben daarom niet echt veel aan het water te vinden. Zonde, maar de boilie fabriek draait wel door, gelukkig. We zijn dan ook wel een ander tempo gaan gebruiken 1 draaien per anderhalve week en om de 2 dagen voeren. En het is me toch raar weer de ene dag stormt het de andere dag vriest het. Je kunt er in ieder geval geen touw aan knopen.

Dag! Dromen

Begin april mag ik me weer begeven naar de waterkant. Het weer is best lekker, de temperatuur gaat richting paaigedrag van de zeer geliefde vis. Na wat opserveren zag ik wat kolken in de buurt van een smal slootje. De keuze was dus makkelijk. Ook omdat mijn stek bezet was dan moet je wel. Na een half uurtje liggen er 2 hengel naar de ingang van de sloot. Paul heeft zijn toevlucht gezocht in de buurt van het strandje. Logies omdat het daar ook lekker ondiep is. Snel de tent en dan lekker even zitten. Met een biertje in de hand. Kijken hoe de zon wel weer vroeg onder gaat. Het is een zeer stille avond, af en toe hoor je een plons op het water.

Tot op een gegeven moment een pieper begint te schreeuwen. Het is er een van mij. Eindelijk! 3 maanden verder en de tweede run. Ik pak mijn hengel, en…. Hangen. Het zou hem zomaar kunnen zijn. Een persoonlijk record, waar ik al een tijdje van droomde. Na een minuut of wat bleek het niet geheel aan mijn verwachting te voldoen. Er kwam een karper boven die niet eens de 20 pond zou halen.

Dat voelt raar, de verhalen, de beelden de foto´s van de meest uitzonderlijke vissen van het water, en ik vang een kleintje, het is toch een karper.
Voortaan zal ik wat minder dag dromen.

Eerste nacht

Begin mei hebben we besloten om meerdere dagen te gaan vissen. Normaal gaan we naar Hilvarenbeek voor een week. Zeer ontspannen moet ik zeggen. Maar om er even op terug te komen, we bleven dus gewoon op ons thuis water. We hadden besloten dat we op een donderdag naar de stek te gaan omdat we in het weekend drukte verwachte. Het was ondertussen prima weer, heerlijk 20 tot 25 graden. Als eerste de hengels in gooien. Daarna evenlekker in het zonnetje liggen met een biertje erbij.

Ondanks dat het alweer mei was werd het al snel donker. En lagen dus al snel in ons mandje. Ik kon de slaap niet echt vatten, ik dacht aan wat er ons allemaal stond te wachten die nacht.
Het leek een eindeloos verhaal te worden, de ene na de andere vis kwam in mijn gedachten het drogen op. Opeens een piep, ik zit gelijk stijf rechtop in mijn bed. Zo dat ging snel, het was al licht en niet zo klein beetje ook. Het was al tien uur, en zag Paul met zijn hengels rommelen. Zeker last van meer koeten gehad, ze zaten zag ik ook al op mijn stek.

Vandaar die piep. Ik heb mijn moed verzameld en kruip uit mijn slaapzak, het is nu al lekker warm bedenk ik me nog, en loop rustig naar Paul. Terwijl ik daar aan kwam zie ik aan zijn gezicht dat het vannacht niets was. Toch even vragen………en? Niets is gelijk het antwoord, koffie? Ja lijk me lekker. Na een half uur zitten we lekker aan een bak koffie en hebben het over de nacht. Was niet echt om naar huis te sturen maar hadden nog 3 nachten het kan nog.


De tweede nacht

Die namiddag hadden we het vooral over het vissen in Hilvarenbeek. Daar visten we ook al 3 jaar maar hadden nog nooit echt een uitermate goede sessie gehad. Al was het vorige jaar niet slecht. We hadden met ze tweeën 9 vissen en 1 verspeeld. De zwaarste vissen waren 21.3 en 22 pond. Niet de grootste, maar wel mooie vissen. Het jaar ervoor was het helemaal bar en boos. 1 vis met drie man en hij woog 11 pond. Ook snel om te vergeten. Maar ja het eerste jaar was voor mij het succesvolst ik ving 1 vis van 27 pond een toenmalig record. Maar ja weer maar 1 vis en dat met drie man. Zou het dit jaar weer zo gaan, dat hield ons deze dag aardig bezig.

Aan het einde van de middag kwamen er steeds meer vissers het werd een soort van druk en werden daarom aardig ingebouwd. Als dat de vangsten maar niet tegen houd. ik zie hoe iemand zijn spullen opbouwt naast de grote brug. Ik ben gaan kijken bij hem. En na een babbeltje ging het om iemand uit den haag. Ene max wel een aardige vent. aan het eind van de middag ving max er een van een spiegel van 23 pond.

Tegen etenstijd heb ik nog even mijn lijnen uitgelopen, ja ik lag net als Paul op ongeveer middeldiepte. Dus met een waad pak goed te doen. Paul ding elke dag na het eten naar huis om te douchen en hij nam dan altijd een heerlijk kop koffie mee. Heerlijk zitten genieten van de rust. De avond valt en het ritueel van gisteren kwam weer tevoorschijn. Een paar biertjes drinken voor het slapen gaan. Weer heel wat verhalen passeren de revue. Van vrouwen tot meest rare momenten in onze vissers loopbaan. Na een paar uur en een half kratje bier, besloten we maar naar bed te gaan.

Ik lag heerlijk te slapen toen ik opeens wat hoorde. Ik kijk op het is alweer ligt hoe laat is het, Kijk op mijn klok en zie dat het tegen 6 uur aan loopt. Niets aan de hand en leg mijn hoofd weer op mijn kussen. RENS! Hé, dat was Paul. Ik strompel uit mijn bed en zie Paul in het water staan met zijn hengel in zijn hand. Wacht even ik kom helpen en trek het waadpak aan. Na enkele seconde sta ik naast hem met het schepnet.

Om na enkele minuten een zeer lange schubkarper te landen. Na weging bleek deze vis 27 pond te wegen. Gaaf hoor daar is de eerste vis sinds een lange tijd. Na wat foto’s hebben we de vis voorzichtig terug gezet en zijn element. De eerste zonnestralen voelde ik op mijn gezicht en was van mening om niet meer te gaan slapen. Koffie zetten was meer van belang. De sfeer zat er gelijk goed in.

Mijn beurt

Tegen een uur of tien was de temperatuur aardig aan het oplopen. Het zou 25 graden worden. Niet verkeerd het en na die vangst van Paul kon zijn dag al helemaal niet stuk. Terwijl ik in mijn tent aan het zoeken ben hoor ik vanaf mijn hengels een aantal piepen. Ik vermoede dat het weer zoon koet was, en reageerde niet echt. Ik keek en zag hoe mijn swinger tot op het laagste punt was gezakt.Paul viste zo al een tijdje met slappe lijnen zodat de vissen er niet van konden schrikken. Er klonk weer een piep maar nu was de swinger op zijn retour naar boven, ik pakte de hengel en hebbes.

De strijd barste nu los. Toch karper, en dat nu op de middag. Na een dril van een minuut of 10 kwam er een spiegelkarper boven water. Een niet zo grootte maar wel mooi, ik haalde hem uit het net en zag dat het al een bekende voor mij was. Dat was de vis van januari die 22 pond. Paul wist het nog niet zeker maar nadat we de foto erbij pakten was het duidelijk. Ik heb hem gedubbeld.

Later bleek dat die karper onze boilies wel heel lekker vond omdat Paul hem ook had gevangen, in maart. Na wat foto’s hebben we de vis weer in zijn element terug gezet.

Ik voelde me erg raar was blij met die vis maar baalde tegelijk omdat ik deze al eens had gevangen. Nouja, veel slechter kon deze vakantie al niet. We hadden alle bij een leuke vis en niet al te min, mooi weer. Na het uitleggen van mijn lijn hebben we getoost op de vangsten. Ik denk dat het een uur erna was en ik lag lekker op mijn stretcher bij mijn tent. Terwijl ik daar lig weg te dutten krijg ik op mijn linker hengel een knoert harde run. Ik dender van mijn stretcher en pak de betreffende hengel. Ik voel 1 tik op mijn hengeltop, en het is over. Kwijt shit, bij het uit het water halen van mijn lood zie ik dat mijn onderlijn afgebroken was. Hoe kan dat nou. En bedacht me opeens dat er aardig wat mosselen op deze bodem lagen waar waarschijnlijk de lijn langs ging. Helaas zo werkt het nou eenmaal, je kunt niet altijd winnen, dat zou niet leuk zijn.

Top sport

De volgende dag word ik wakker door Paul. Zijn dagelijks ritueel speelde weer af. Naar huis douche, koffie zetten en weer naar de waterkant. En tegen een uur of tien zat ik half uitgezakt op mijn stretcher. Het ging heel erg warm worden. Tegen een uur of 11 kwam een maatje even kijken en zaten dus al snel aan het bier, en omdat het weekend was, kwamen er steeds meer bekende langs. Hierdoor ging het bier zo snel.De temperatuur droogde ons langzaam uit zodat we verplicht extra bier moesten halen. We voelden ons aardig rozig worden. Tegen een uur of 3 kwam mijn oom rein even kijken hoe de vangsten ervoor stonden.

Hij loopt Paul altijd te zieken, dat hij nooit wat ving en dat hij mijn vissen even op de foto mocht vasthouden. Daar kwam na een uur een andere wending aan. 16:55 we hangen een stukje verder op een brug om te zien of er al karper verzameld voor te paaien. En dan opeens uit het niets een keiharde run. Paul en ik zetten het op een lopen. Een van Paul zijn hengels trekken krom. Ik loop daarom gelijk maar door naar het waadpak. Moet hem scheppen dus vandaar.

Ik sta na een minuut of 3 a 4 in het water. Ik zie de lijn op zo'n meter van mij vandaan het water in gaan. Opeens een witte vlek, dat steeds grote wordt zo dat ik hem geheel kan bekijken. Zo groot heb ik nog nooit gezien, ik attendeer Paul dat hij even serieus moet worden. Dat het een mega big is. Na een minuut of 10 kan ik de vis in het net laten glijden. Ik kijk in het net en mijn mond valt open, Paul dit is hem. De grootste vis van de plas. Deze gaat over de 40 pond, gegarandeerd. Met wat hulp van Paul en ome rein tillen we de vis op de kant. Paul kijkt ome Rein aan en zegt “kan niet vissen hé” zwijgend kijkt hij naar de vis en knik bedacht. Na weging bleek de vis 43,2 pond te wegen, wel lichter dan dat hij vorig jaar was. Na wat foto’s en wat film hebben we de vis weer terug gezet in het water. Door het dolle waren we. Een Nederlandse veertiger onbeschrijfelijk. Al keert de rust weder, inwendig blijft het heel de nacht een zooitje. Ik kan niet echt slapen. De volgende dag zouden we weer gaan opruimen. Wat een verhaal begonnen met veel werk en nu een Pb voor Paul die hij waarschijnlijk nooit meer verbeterd. De sessie brengt ons geen nieuwe vissen. En beëindigen de sessie.

Voldaan

De opkomende sessie bleef visloos, en door het privé leven komt het niet echt tot vissen.

Oktober wagen we nog een sessie. De discussie over wat de volgende stappen zullen zijn op het water breekt los. Wel of niet doorgaan. Voor mij hoefde het niet echt meer het wou niet echt lukken hier. Maar Paul was uiteraard van andere gedachte. Na wat bier en een welterusten verhaal. Dook ik diep mijn dekens in. Tot ongeveer een uur of 6 s’ochtends.

Hoorde ik Paul roepen ik sprong op en zag hem staan in het water met zijn waadpak aan. Pot ver drie het is niet te geloven. Ik kwam kijken en zag nog net een spiegel het net inglijden van een behoorlijk formaat. Na weging bleek hij ook 32 pond te zijn. Zeker een mooie vis. Geluk had ik het jaar niet echt gehad had met moeite een handje vol vissen en niet eens een droomvis zo gaat dat vaak, als de druk was eraf. En zijn eigenlijk stilzwijgend van het water verdwenen. Maar ooit kom ik terug en tot die dag hebben de vissen niets te vrezen.

Rens Kop