-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

verhalen
=> Ergernissen
Jaren loop ik mee in de wereld van het karpervissen. Die wereld wordt voor mij door ergernissen behoorlijk verstoord. Toch wil ik er een paar uitgesproken hebben, die ik de afgelopen jaren verzameld heb, mede door middel van mijn internetsite.
Veel ergernissen zijn niet de moeite waard om over te spreken. Bijvoorbeeld een berg wier aan je lijn of meerkoeten op je stek. Een karper die losschiet of je aas van de hair afgevreten door zoetwaterkreeften en ga zo maar even door. Deze irritaties horen bij het karperen, maar er zijn irritaties die mij hoog in het vaandel staan.

Afval

Om te beginnen waar ik me als karpervisser het meest aan erger is dat er veel vissers zijn die hun rommel niet opruimen. Lege blikjes maïs, etenswaren, plastic, half tuinmeubilair en ga zo maar door. Dit zie je het meest in van die parken, waar vaak onervaren gasten zitten te vissen.

Zeer jammer, want door dit soort gedrag zullen de wateren nog strenger gecontroleerd worden op vervuiling, maar ook nachtvissen buiten het seizoen wordt een target om op te jagen. Hoe minder vissers, hoe minder schade aan het milieu. 1 + 1 = 2. Logisch.

Bij mij op de plas is het in de zomer erg druk. De meeste maken alles wel schoon. Maar af en toe is het ook een zwijnenstal. Ik ben dan wel zo’n figuur die dan hun rommel op gaat ruimen. Heel irritant, vooral omdat het niet van mij is. Het ergste vind ik nog dat ik commentaar kreeg van de parkwachter dat ik er een zooitje van gemaakt had. Die vent is ook blind, dat scheelt. Heb hem ook uitgelegd dat het niet van mij is, maar dat ik het wel opruim.

Onthaak mat.

Het komt voor mijn gevoel nog te vaak voor dat jonge karpervissers geen onthaak mat hebben. Van mij mogen ze die verplicht stellen. Of dit al zo is, weet ik niet. Het is toch zonde, dat is een levend wezen op de grond in het zand laat spartelen.

Even wat anders over een onthaak mat. Voor het promoten van mijn site, zette ik een gevonden link op mijn site. Vervolgens stuurde ik een mailtje naar de desbetreffende site. Hierop kreeg ik een reactie van een van de webmasters dat mijn site niet aan zijn regels voldeed. De vraag was natuurlijk waarom niet. Hij meldde dat op mijn site, foto’s stonden waar geen onthaakmat op stond. Daarom werd mijn site niet geplaatst. Ik heb al mijn foto’s bekeken en er was geen foto die ik kon aanwijzen dat ik geen onthaakmat had gebruikt. Alleen door de manier van fotograferen viel de mat buiten beeld.

Bewaarzak

Bewaarzakken zijn ook een deel van mijn ergernissen bij karper vissen. Vissen onnodig lang in een zak zetten zie je hier en daar geregeld. Het is een bron van stress voor zo’n vis. Door stress krijg je dressuur. En zo helpt een ieder mee aan de moeilijkheidsgraad van een water. Dus maak de foto’s gewoon ‘s nachts of doe dat zo vroeg mogelijk als je niet anders kan.

Ik moet zeggen dat deze ook wel eens een uitkomst zijn. Even een klein voorbeeld, tijdens een lange sessie op een voor mijn zeer bekend water krijg ik in de ochtend een aanbeet. Terwijl de vis op de kant ligt, gaat mijn andere hengel af. De afstand waarop we zaten te vissen was dermate groot dat de vis niet op de kant kon blijven liggen. Mijn vismaat besloot de vis tijdelijk in een bewaarzak te stoppen. Een uitstekende keus om de vis even te bewaren. Uiteindelijk konden de vissen vrijwel direct na de dril gefotografeerd en gewogen worden. En natuurlijk teruggezet worden.

Stekken pezen.

Wat ook zo’n mooi fenomeen is wat ook vaak logisch is, is stekken pezen. Mensen die je stek willen hebben, omdat je er eens een mooie vis op hebt gevangen.

Het is mijn menig keer gebeurd dat na een vangst de week erna iemand zit die het toevallig had gezien. Raar is dat wel, omdat je vaak weet dat de kans erg klein is dat je die vis er weer vangt binnen een week. Ik maak me er niet te druk om, maar het is wel een ergernis.

Rens Kop