-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

verhalen
=> Hilvarenbeek 2006 deel 1

Het is al bijna traditie, het weekje beeksebergen is bijna legendaris. Niet alleen voor ons maar ook de lezers en kunnen dus weer met ons mee. Na al dat zwoegen in mijn huis is het nu echt tijd voor ontspanning. De voorbereiding komt langzaam op gang. Ruim 10 weken voordat we gaan en hebben het over verschillende probeersels.

We gaan regelmatig naar de plaatselijk hengelsport winkel. Wat ik van uit het verleden weet is dat nutrabaits goed werken op lange termijn. We zouden dan ook nutrabaits bestellen, wand dat hadden ze natuurlijk niet. Maar na wat weken tobben kwam het toch optijd binnen. Eindelijk konden we gaan draaien.

Een paar dagen voor we gingen, hebben we de ballen althans brokken gedraaid. Dat vonden we wel makkelijk. En werkt misschien beter, omdat de vissen die ronde knikkers al konden. Ook ander voer stond de vrijdag ervoor klaar. 5 kilo tijgernoten in 1 grote pan dan ben je zo klaar.

Zaterdag ochtend was het dan zo ver. Mijn spullen waren al ingeladen en ik moest alleen die van Denny nog op halen.

Mijn neef Paul die kon onverhoopt niet mee. De klus waar hij mee hij bezig was moest af. Je raad het al die kon dus niet mee.

Zeer jammer. Het is natuurlijk gezelliger als hij mee ging. Het mocht niet zo zijn. Een collega van Paul ging deze week ook mee (Wesley). Zijn vismaat (Raymond) ging ook mee. En Wesley´s vader (Benny) was ook voor de gezelligheid mee.

Volgens Wesley was er een concours op het water. Dat zou niet echt fijn zijn, want dat zou betekenen dat we niet op het meer zouden kunnen gaan zitten. Toch maar even bellen of dat waar is, en natuurlijk waar ze zitten. Het meer is namelijk groot zat. Het telefoontje bleek veelbelovender dan het eigenlijk was. Volgens de receptie was het concours rond de jachthaven.

Dat zou voor ons goed uitkomen. Maar bij aankomst bleek het even iets anders te zijn. Rond het gehele meer zaten ze met uitzondering van de bungalow gedeeltes. Dat is even balen. Dan maar een nachtje op het kanaal. En tot overmaat van ramp begint het te ook nog te regenen en het is tot in de avond niet meer droog geweest. Kostbare uren gingen hierdoor verloren.

Die nacht was niet geheel vis loos een paar brasems vonden de weg naar de kant. Ook ving ik nog iets speciaals en wel een mannetjes eend. Dat was even schrikken een keiharde fluiter.

Ik heb het niet beter kunnen wensen dat dat al een karper had geweest , maar helaas. het mocht niet zo zijn.

Met nog 6 nachten op de teller verkassen we onze spullen zodat we om 14:00 de stek van een koppeltje konden overnemen. Het concours was naar mijn mening een flop 16 koppels 3 vissen. Wel een paar mooie 24 pond spiegel en 25 pond schub. De spiegel staat trouwens ook in het blad beet ik meen die van mei. Een zeer mooie vis zeker van kleur. Ik was benieuwd of het ons ook nog ging lukken een karper te vangen het weer was namelijk niet echt goed, erg oud en zelfs nacht vorst voorspeld.
De hengels lagen met een uurtje in, en tegen 17:00 stond alles zoals het hoorde. Alleen de rand apparatuur nog neerzetten. Terwijl ik bezig ben om mijn camping tafel neer te zetten, krijg ik een volle fluiter. Zo, we zijn er weer. Na een prettige dril komt er een behoorlijke vis boven water en het is ook nog een spiegel ook.

Na weging bleek deze 28,1 pond te zijn. Verslagen zie ik Denny naar de vis kijken. Raymond en Wesley waren natuurlijk ook van de party. Ze hebben dan ook nog nooit zo’n grote vis gezien. Zei vissen veel in parkjes waar de vis niet veel grote wordt dan 20 pond. Later die dag kwam Raymond naar mijn toe. Hij vond mijn reactie op de vangst gering. Het leek of je niet blij bent.

Ik vertelde dat ik er dol gelukkig mee was, alleen als het om grote vis gaat ben ik extra serieus omdat ik niet wil dat deze beschadigd door mijn toedoen. Ook hielp het mee dat Denny al ruim 7 jaar geen geluk meer had. Het lukt hem maar niet de 30 pond te verbreken. Terwijl ik de afgelopen jaren grotere vissen vang.

Ik had op Hilvaren beek al een mooi lijstje 20 ponders en hoger. Ik had twee 20, ponders vier 21, ponders twee 23 ponders een 27 ponder, en een 35 ponder. En dan nu ook nog eens een 28 ponden, terwijl hij zijn eerste boven de 10 kilo nog moest vangen. De reactie is zeer begrijpelijk als je er altijd naast zit.

Die avond en nacht vang ik er nog eens 3 bij. Denny verspeelt er een, ook Wesley verknalde er een. Die ochtend was het zeer rustig pas bij een uur of 1, ging een van mijn hengels af. Een kleine karper vond de weg naar mijn net. Ik had mee moeten doen met dat concours dan had ik zeker gewonnen.
Het was weer rond 17:00, een volle run gierde over de plas. Door de afstand voelde ik niet of dit een grote vis zou zijn. Toen de vis dicht onder de kant was, zagen we een staat met een doffe klap door het water gaan. Zo dat is al 15 pond staart kwam uit de mond van Raymond. Na scheppen bleek de vis zeker een goede 20 ponder of zelfs in de 30 pond. Na weging bleek de naald te stoppen op 14,6 kilo. Met een sierlijk gewicht van 29,1 pond torste ik de schub op. Zodat deze mooi op de gevoelige plaat vastgelegd kon worden.

Voor het gevoel was ik klaar ik had na 2 nachten vissen 5 vissen liggen waarvan 2 ver in de 20 pond. En besloot dat ik ruimte ging maken voor Denny. Denny’s hengel heeft hij ongeveer 10 meter naast die van mij gelegd waar ik deze vangsten had gedaan.

Het weer zat niet echt mee die zelfde avond kelderde de temperatuur zo erg dat s'avonds niet regende naar keihard hagelde.

Toen het bijna wit was hield het op en kwam er een blauwe hemel achter de wolken vandaan. Een rode bol zakte achter de horizon weg. De rust was weder gekeerd. De volgende morgen werd ik gewekt met een piep, de rechter swinger was gezakt. Maar het was zo koud dat ik eerst warme kleding aan moest gaan trekken.

Terwijl ik mijn tent uit kwam hoor ik de leeuwen brullen. Die zullen wel koude tenen hebben bedacht ik me. Je hoort ze elke dag, maar nu klonk het veel dichter bij. Zal wel komen doordat het wind stil is. Gelijk maar koffie zetten en even genieten van het uitzicht. Tijdens de koffie zetten zie ik mijn ijskoude tent. De douw druppels glinsteren in het licht van de zon als duizenden kleine diamantjes. Heb er nog een foto van proberen te maken, maar het is een heel andere zicht als je het in het echt ziet.

Na de koffie en natuurlijk een babbeltje met de rest van de jongens. Ik ben tot de conclusie gekomen dat als het vriest er weinig gebeurd. Oftewel we hebben niets gevangen die nacht. Het was ondertussen tijd om te gaan verversen en ik pak de hengel met de gezakte swinger.

Gelijk viel mij op dat de lijn ergens heen liep waar ik hem niet had neergelegd. Er licht naast mijn stek op ongeveer 25 meter een boei.

En natuurlijk zit de lijn eraan verst. Er heeft dus toch een vis aan gezeten. De vraag is, zit hij er nog aan of is hij al gevlogen. Er zat maar een ding op met de boot ernaar toe.

Bij de boei aangekomen voelde ik geen bewegingen met als gevolg dat ik de lijn heb moeten afbreken.

Einde deel 1
Rens Kop