-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Hilvarenbeek 2006 deel 2

Die avond was erg gezellig Benny zat op de praatstoel. Hij ging wel even de tactiek bespreken met de jongen ik mogen er niet bij zijn. Hij vond ook dat ik naar vis rook en dat ik maar moest gaan douche. En hij vertelde dat Wesley niet aan het karperen was maar aan het vliegvissen. Tijdens het aanslaan is zijn lijn in de klit gegaan. Waardoor de vis met de hand binnen werd gehaald. Leuk is dat en dan midden in de nacht en toen die bij de kant was ook nog een verspeeld. Zeer vervelend. Die Benny was zo bezig dat ik al aan het verzinnen was om hem een koekje van eigen deeg te geven.

De pret moest op een gegeven moment plaatsmaken voor het werk waar we voor kwamen. Een run bij Denny, die als de kippen er bij was 2 stappen en hij stond beneden. Na een leuke dril kwam er een leuke maat karper boven.

Na weging bleef de naald staan op 21,2 pond. Zijn eerste 20 ponder op Hilvarenbeek. Na wat foto’s te hebben gemaakt kon hij gelijk weer terug. Die Raymond was ook aardig bezig maar het vangen van de vissen wou nog niet echt lukken hij had er al enkele verspeeld. Zonde hoor. Maarja, hij viste op een meten of 450. Dan kan je er van uit gaan, dat de kans er inzit om te verspelen.
De volgende ochtend werd ik gewekt door een paar piepen. Gelijk die hengel maar in gebogen stand zetten. De vis zwom de plas op en na enkele ogenblikken een losschieter. Ik baalde er wel van, maar het hoort erbij. Gelijk maar even bij Denny kijken. Denny vertelde dat hij een aardige vis had gevangen. Deze hebben we na de koffie gelijk gewogen en gefotografeerd de vis woog 20,1 pond een puntgave vis.

Die avond was Benny aan de beurt. Een man uit de omgeving was de eerste dag bij ons wezen kijk en zou nog even langs komen.

Na een babbeltje een de digitale foto’s van mijn vangst te hebben laten zien. Kreeg ik het idee om Benny te laten schrikken.

Had even doorgenomen dat hij zo de controleur is van die omgeving. Benny was lekker warm in zijn tentje een beetje aan het rommelen. En daar gingen we: “hé Benny, ja kwam er vanuit de tent” er is een man voor je die wil graag je papieren zien. Hij geloofde ons niet direct totdat hij de vraag van die man kreeg. “ uh uh wacht even en we hoorde wat gerommel” een setje papieren kwamen uit de tent.

Onze nep controleur stelde hem de volgende vraag,” waneer ben je geboren” de datum weet ik niet meer maar met het jaar 66 eindigde het. Waarop de controleur zei wel raar Wesley dat hier 1986 staat. Een zachte “oh” kwam uit de tent. Benny met zijn staat tussen zijn bennen Kwam rustig uit de tent. Hij ziet de controleur een diepe zucht, en een lach saldo klonk. Deze gaat nu ook weer de herinneringen doos in. Hij dacht echt dat hij de klos was.

De nachten en de dagen erna kwam er bij mij regelmatig vissen op de kant. Denny verspeelde er hier en daar nog eens een.

Raymond ging ook wat beter en had de eerste vis op groot water. Wesley die zat te balen, hij kon ze maar niet vangen. Waardoor hij besloot om donderdag avond weg te gaan.

Benny had een tegenslag met zijn werk en zag het ook niet meer zitten. Het weer hielp daar ook aan mee, koud en regelmatig regen. Doet natuurlijk ook geen wonderen. Er bleven nog 3 bikkels over die het er nog wel even voor over hadden om wat kou en regen te troseren. Die nacht ging het bij mij als een lopende trein de ene na de andere vis vond mijn net.Tevens die avond laat zat er weer een mooie vis bij. 21 pond spiegel. En later die nacht een 26 pond schub.

De volgende ochtend weer een run, maar deze kwam vast te zitten. Ik ben gelijk de boot ingesprongen. Boven de vis aangekomen, trok ik de vis los en die begon weer lekker te zwemmen. Fijn is dat, schepnet vergeten. Op een gegeven moment hoor ik achter me “ hé, Rens wat ben je aan het doen?”ik zat namelijk door zijn lijn “ik heb vis kom ff helpen” en er niet bijgedacht dat ik op het water zat en hij op de kant. Na een tijdje was ik bij de kant en kon ik de vis bewonderen. Een zandkeur had deze vis, erg mooi. Na wat foto’s was het tijd om de bewaarzakken verzameling leeg te halen.

Er hingen 4 zakken, wat raar ik zelf heb er 3 van wie is de 4de. Raymond had er ook een gevangen.

Een niet al te grote maar zo trots als een pauw was die ermee. Wat een sport om meerde vissen te fotograferen. Uiteindelijk is dat wel gelukt.

Raymond had er ook een gevangen. Een niet al te grote maar zo trots als een pauw was die ermee. Wat een sport om meerde vissen te fotograferen. Uiteindelijk is dat wel gelukt.

In de loop van de middag kreeg Raymond nog een aanbeet waarmee hij zijn persoonlijk record bijstelde van 19 naar 21 pond. Toch leuk voor die jongen.

Alleen het was jammer dat deze vis een beschadigde bek had. Alle vissen hadden geen schrammetje. Op deze dan na.

En zo vloog de tijd weer. Het was onder tussen weer zaterdag. Het opruimen was begonnen. Op de terug weg hebben we de aantallen opgeteld. En kwamen uit op 24 gevangen vissen 16 verspeeld. Van de 24 vissen waren er 7 boven de 20 pond. Wel een jaar van verspelen. Maarja, dat heb je niet voor het zeggen. De dagen erna vallen mij zwaar, je raakt zo aan het vissen gewend. Als je thuis komt dan heb je geen flauw idee wat je moet gaan doen. Vermoeit maar voldaan sluit ik dit hoofdstuk af.

En natuurlijk zit de lijn erin verst. Er heeft dus toch een vis aan gezeten. De vraag is, zit hij er nog aan of is hij al gevlogen. Er zat maar een ding op met de boot ernaar toe. Bij de boei aangekomen voelde ik geen bewegingen met als gevolg dat ik de lijn heb moeten afbreken.

Einde deel 2
Rens Kop