-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> In Dienst Van Het Leger.
Delta, Apolo, bravo. Vijand op 7 uur. Al struinend door het hoge gras kom ik dichter bij mijn doel. Je wapen is nu je enige redding. Mijn hard slaat per minuut een paar keer over. Ze naderen en dan! Slons! Tjonge, een grote boeggolf siert het kleine slootje. Ik ben verslagen en ik wend me naar mijn fiets om een nieuwe stek te gaan zoeken. Misschien win ik de strijd daar wat gemakkelijker.

Goede morgen?

Opgeschrikt kijk ik door de kamer. Een lucht alarm klinkt als een maandelijkse test van de gemeente. De sergeant zei dat we paraat moesten staan voor het geval dat. De tijd is aangebroken en spring in mijn uniform. En sprint de trap af en pak mijn wapen. Tijd voor een pen sessie. Aangekomen aan de linie valt mijn oog al snel op de karper in het riet. Een enorme rug zeker een van de grotere vissen van het slootje.

Ik maak mijn wapen gereed. Richt en vuur. Mooi schot bedacht ik me nog. De karper heeft niets gemerkt, en al snel keer de vis zich naar mijn aas. Met een grote staart komt boven het water uit met een tikje op mijn dobber als gevolg. Nog een tikje en de dobber komt in beweging, klap!

Een krom getrokken hengel als gevolg en dan sta ik op trillende benen. De tegen partij verzet zich behoorlijk en ik moet geregeld obstakels ontwijken. Na enkele minuten verschijnt de witte vlag. En kan zonder problemen een net onder de vis schuiven. Een geslaagde aanval en met precisie het gevecht gewonnen.


Verloren?

Op een mooie morgen met een verwachte temperatuur van meer dan 30 graden wens ik me geluk op bij het patroneren. Tijdens mijn tocht kom ik bij een mooi stuk riet. Niet omdat het zo mooi in bloei stond, maar een uitstekende stek om de vis te zien liggen zonnebaden. En mijn geluk te beproeven. Het water staat bekent om de gevoelige karper, ze zijn bij de eerste de beste trilling weg. En benadering vergt een uitermate hoge concentratie. Al kruipend kom ik bij de waterlijn aan. Een zwarte schim valt gelijk op in het riet aan de overkant. De vis is nog met zijn ontbijt bezig. Al happend in de kant doet hij zich te goed aan de veeltalige waterluizen. Die vis kan ik zo niet vangen hij zit tussen het riet.

Even een strategie verzinnen en daar hoef ik niet lang over na te denken en gooi voorzichtig enkele korsten in het water. Als ik niet bij de vijand kan komen dan lok ik hem toch naar mijn.

Na enkele minuten heeft de vis het door. En begint over de sloot enkele korsten op te slurpen. Het goed geplaatste aas moest een keer opgenomen worden door de grote bek van de vis. Alleen tijd speelde nu een rol.

Enkele minuten later was de grote schub niet meer alleen een kleine spiegel en een kleine schub waren nu ook van de partij. Wat nu, ik wou die grote, en kan het nu nog maar een beetje bepalen.


En dat doordat ik de korst weg trok als de kleinere vissen in de buurt waren. Opeens uit het niets kwam er een bek boven en slurpte de korst in een keer weg. Een strakke lijn als gevolg. Maar was het nu die grote vis. Na enkele momenten zag ik dat het die kleine spiegel was, op de kant bleek deze 10 pond. Maar een adem benemend mooi dier.

Heb ik deze strijd verloren? Ik denk het zelf niet dit is nou de strijd waar vissers heel veel mee te maken krijgen, dat maakt onze hobby zo mooi.

Tot slot.

Al staan de kanonnen goed gericht en je niet te zien bent in je loopgraaf. Verliezen is in dit geval niet al te erg het is geen oorlog al zou je het wel geregeld zeggen langs de waterkant. Stekken pezen en jaloezie komen geregeld voor. Maar blijf genieten dat is het voornaamste. Dit stuk is geïnspireerd door mijn vismaat Denny die voor zijn werk in Irak zit. En ik weet zeker dat hij de strijd tegen de karper weer zal oppakken.

Rens Kop