-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Jaarverslag 2004 Deel 1

Januari 2004. Het leek wel herfst. Als het niet stormt (wat zelden gebeurt), is het best uit te houden buiten in je tent. De moeite die ik zo vroeg ik het jaar in mijn hobby pompte, was tevergeefs. Drie weken voeren en alleen een paar windes en brasems. Maar ja, wat kun je verwachten. Er was immers een vissterfte geweest. Weet niet eens wat de schade was. Blijkbaar was de schade erg groot.

De eerste vis

Maart 2004 plande ik een sessie op nieuw water, omdat ik een vriendin heb in de buurt van Nijkerk en toch mijn hobby wil blijven doen. Heb ik gekozen om daar een leuk watertje te zoeken. De eerste gedachten die ik had, was één van de Randmeren.
Tussen Nijkerk en Harderwijk was wel een optie. Het gehele stuk langs het water, maar vond geen geschikte plaats. Wat zou ik doen? De tijd begon te dringen. Ik besloot om het stratenboek erbij te pakken. Ik zag het water wat langs de snelweg dat lag bij Nijkerk. Zat al in Nijkerk, dus het lag er dichtbij. Even kijken.
Aangekomen bij het water, kon ik mezelf er niet achter zetten. Vond het niets, vooral omdat ik ooit gelezen had bij de Karperwereld dat er heel veel kleintjes zaten. En had dus het idee dat het water mij geen dikke vissen zou opleveren. Later heb ik anders gehoord, maar dat is een ander verhaal.

Terwijl ik aan het water stond, pakte ik het stratenboek er weer bij. Zag nog een kanaal lopen met de naam Ankervaart. Met een sluis stond het in verbinding met het Nijkerkernauw. Dat vond ik best interessant; met groot water in verbinding! Terwijl ik richting die sluis reed, zag ik ook dat er een eiland in lag. Ik vond het een perfecte stek; tegen het eiland en de sluis.

Aangezien dat het maart was, werd het snel donker. Dus gewoon een boilie eraan knopen en een pva-zakje eraan. En gooien maar.

Het was een uur of elf. Terwijl ik in diepe coma lag, schrok ik wakker door een rustige oploper. Sloeg aan en hangen. Dat was een tijdje geleden dat ik een aanbeet had gehad. Na een dril van enkele minuten kwam er een leuke vis boven van 15 pond en puntje gaaf. Zo mooi zijn vissen zelden.

Om één uur was het weer raak. Een karper vond de weg naar mijn net. Een pond of tien. Helaas niet het meten waard, maar toch een vis op de kant. En weer was deze onbeschadigd.

Het liep rond vier uur en een paar piepjes knalde door de duisternis. Na het aanslaan voelde het nogal log aan. Had het gevoel dat het een beste had kunnen zijn, alleen het noodlot sloeg toe. Een losschieter! Wat baalde ik daarvan. Maar was wel tevreden! Een nieuw water en drie aanbeten en dat in maart.

Enkele weken later was ik weer terug met mijn vismaat Denny en de broer van mijn vriendin. John, die wou wel eens zien hoe dat vissen van ons in elkaar zat. Hij is zelf een palingvisser en gaat alleen maar in de zomer.
Het was april en overdag was het best te doen, maar ‘s nachts vroor het behoorlijk. En was hier dus niet echt op voorbereid (bleek de volgende ochtend).

Afijn, we waren algoed geland en waren de hengels uit aan het varen voor Denny.
Die was wat later i.v.m de afstand van waar wij wonen. Denny was bijna bij de overkant en de hengel die tegen het eiland lag, begon spontaan hard te lopen, waardoor mijn reactie als een kogel naar mijn hengel ging.

De vis ging met een goede gang naar de palen van de sluis, maar wist hem net te keren. Na een spannende dril en nog een paar pogingen van de vis (die continue naar de palen wou), kon het net onder de vis. Deze was nog aardig op maat. Na de weging bleek de vis 22,4 pond. De eerste twintigponder was een feit. Na wat foto’s hadden we de vis teruggezet in zijn element. De rest van de nacht had geen vis ons boilietje gevonden.

De weken erna was ik nog terug geweest en het liep niet echt met een structuur. De ene week had ik drie fluiters en de andere niet eens een piep. Het laatste weekend van april had ik weer een leuke nacht. Drie vissen en een bonus van 20,1 pond. Dit was trouwens ook de eerste vis die beschadigd was. Maar het was weer een zeer sterke vis.

Einde deel 1 => Ga hier naar deel 2