-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Jaarverslag 2004 Deel 2

Beeksebergen - Hilvarenbeek

Mei 2004. Zoals elk jaar gingen we een weekje daar hengelen. De voorbereidingen beginnen al leuk; de boodschappen. Door de supermarkt denderen en gewoon alles wat lekker was in die kar gooien. Ik zag biefstuk, krieltjes, hamburgers, kip, satéballetjes en nog veel meer van die lekkere dingen voorbij komen. Normaal gingen we met z’n drieën, maar Paul had het laten afweten.

Hilvarenbeek was niet zo ver weg; een uurtje rijden. Daar aangekomen, bleek het erg rustig te zijn. Er zaten drie jongens bij de gastank. Één van de bekendere stekken op het kanaal. En Jan (een kennis) zat op de plas.
De vangsten waren niet al te denderend de afgelopen dagen. De jongens bij de gastank hadden een vis van 28 pond en Jan en z’n maat hadden er wel een paar, maar veel kleine vissen. Op twee vissen na; een schub van 27 pond en een graskarper van 24 pond. Zeker twee mooie vissen.

Door de laatste keer dat ik er was, had ik al voor mezelf besloten dat ik naast de brug ging zitten, want van het najaar was dat de enige plaats waar regelmatig vis werd gevangen.

Oké, ook niet veel, maar toch drie en daarvan twee 20 ponders. Dan is de keuze snel gemaakt.

Na het opbouwen was het tijd om te rusten. Sappie erbij en nog even in het zonnetje. Het was van korte duur, want het was alweer etenstijd. De pan op het vuur een koken maar. Een biefstukje en gebakken aardappelen met wat groente. Een goed maaltijdje moet ik zeggen.

Na het eten was het weer tijd voor een overheerlijk sappie.
Het werd snel donker, niet dat dat erg was, want ik was aardig vermoeid. Voordat ik mijn bed gevoeld had, was het raak! Een fluiter met de hengel die onder de brug lag.
Na enkele minuten lag er een spiegelkarper op de kant. Na de weging bleek deze 16 pond te zijn. Een mooie vis en twijfelde of ik hem zou bewaren.Uiteindelijk had ik hem toch bewaard, omdat ik bijna nooit spiegelkarpers ving. Die zwemmen gewoon niet veel bij ons thuiswater.

De volgende ochtend was het weer vroeg licht. Met moeite stond ik op en liep richting de bus. Eerst koffie. Een lekker bakkie, dat was wat ik toen nodig had.
Ik zette mezelf op een mooi plekje, zodat ik een mooi overzicht had over onze hengels. Na enkele slokken koffie zat ik naar de hengels van Denny te staren. Opeens gaf zijn pieper een gil. Oké, het was maar een piepje. Ik liep er naartoe en zag hoe de lijn van Denny uit het water kwam. “Hee Den, je hebt beet”. “Ja, pak hem dan!” kwam er uit de tent.

Door de afstand kreeg je niet echt harde runs, althans daar kwam ik wel op terug, later deze week. En hangen, Denny nam hem enkele seconden later over. Ondertussen hadden ze het bij de gastank ook gemerkt en kwamen even kijken. Was wel handig, konden ze gelijk een foto van ons maken. De naald bleef hangen op 14 pond. Na wat foto’s zijn de karpers weer terug gezet in hun element.
Denny was dus nu ook wakker. Even een bak koffie en aan het werk. De lijnen moesten opnieuw uitgevaren worden. Denny viste naar de rondvaarboot, die lag op zo’n 300 à 400 meter afstand. Met mijn shimano 8010 was dit niet te halen. Baalde er wel een beetje van, want de goede plekken lagen daar echt een eind weg. Oké, als de vis los was, hoefde je er niet veel voor te doen.
Dan ving je ze overal. Maar wij waren er weer in een wat mindere tijd. Maar een goed begin is het halve werk, zeggen ze. Had het ook anders meegemaakt. Ik vroeg denny of hij één molen kon missen, als hij zou blijven vangen aan de overkant. Hij had er toch drie en viste met twee hengels naar de overkant en één langs de kant. Het was geen probleem.
Nadat denny een tweede vis ving, besloot ik ook één hengel naar die kant te gaan leggen. Tegen een uur of elf was het mijn beurt om uit te gaan varen en merkte dat het best een eind weg was met een rubberbootje. Op de terug weg hoorde ik Denny de hengel strak leggen. Opeens een gil “RENS!” en zag Denny met mijn hengel staan en wel te verstaan krom. Met een speedbootgang peddelde ik voor mijn leven naar de kant om de hengel van hem over te nemen. Verdomd er zat er nog één aan ook! Had hem net uitgevaren. Op zo’n afstand was het niet echt een gevecht meer, maar takelen. Tot voor de kant, dan kon het opeens wel. De ene na de andere hoek liet hij mij zien, maar hij belandde toch in mijn net. Na een foto was hij weer vrij om te gaan.

Einde deel 2 => Ga hier naar deel 3