-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Jaarverslag 2004 Deel 4

Zomer zon

Juni 2004. Het visseizoen begint. Ja officieel s’nachts dan. Had al 15 tot 20 nachten gedraaid. Het was goed te merken, het aantal, dat een nachtje durfde te vissen schoot omhoog. Het leek wel de zomercamping in lutjebroek. Het weer is vooral de eerste maanden erg wisselvallig. Dat hield me niet tegen om gewoon door te gaan. Elke week weer een nachtje, alleen de vangsten waren niet echt denderend. Alleen een nacht op het Ankervaart leverde nog drie vissen op, alleen kleine vissen.

In juli zijn we weer begonnen op het thuis water. Een vervelend moeilijk water, dus plande een sessie van drie nachten, in twee delen. Twee nachten op een moeilijk water en één nacht op een minder moeilijk water. Dat weekend heeft weinig geholpen, op een mooi bruin gekleurde huid na dan.

We zijn er geregeld terug geweest tot eind augustus. Paul is ook een paar keer mee geweest en hij verspeelde er ook nog een. Zonde ook omdat je weet dat de vissen die je vangt bijna altijd over de 20 pond gaan.

Nog een verrassing.

Begin september 2004 heb ik een vakantie geplant het is niet dat ik kan gaan vissen omdat het vrouwtje ook met me weg wil. We gaan 10 dagen naar Maloca En hou ik dus nog 4 dagen over als ik terug kom.

 
Na een heerlijke vakantie kwam ik half september terug en besloot 3 nachten te pakken op de locale plas. Het weer is niet echt lekker, buien teisteren het land met hagel en veel wind. Ideaal om te gaan dacht ik zo. De spullen voor de sessie gaan op de viskar en door mijn nieuwe trekhaak mooi achter de scooter. Een ideaal systeem moet ik zeggen. De spullen tot aan de stek. Geen gezeul en niet een km lopen voor een goede stek.

Ik kwam droog aan, maar moest me wel haasten om mijn spullen droog te houden want er komt een dikke bui over me heen. De tent stond net op tijd, maar mijn lijnen liggen nog niet in.

En had tussen de buien +/- 10 minuten om ze uit te varen. wat een weertje zeg. Al met al is het toch gelukt om redelijk droog over te komen.

Het was een uur of 6 toen ik even bij twee bekende ging kijken of er al wat vis is uitgekomen. Ze vertelde dat de vis aardig los is gegaan de afgelopen week. De zwaarste vis van de plas kwam eruit op een top gewicht van 46 pond. En er was nog een vis aardig gegroeid de laatste jaren. De vis van Marcel die in het fotoarchief, werd toen gevangen op 34 is nu ook de 40 over en wel 43 pond. Ongelooflijk, er werden nog wel meer mooie vissen gevangen maar dit waren de uitschieters.

Op dat moment werd ik wel huiverig, was ik te laat? Of kon ik nog een graantje mee pakken. Het werd snel donker en besloot om mijn mandje op te zoeken. Om 6 uur in de ochtend een piep. En nog een beetje verlamt door de slaap draaide ik gewoon om, weer een piep. “Oja ik zit te vissen hé.” En draai me om en zie de linker hengel aardig krom staan. En aarzel geen moment en spring richting de hengel. Tegelijk met het aanraken van de hengel een volle fluiter. De hengel veert om hoog en BAM. Het leek wel of er een steen aan zat die heel rustig in beweging kwam. Er maalde van alles in mijn hoofd, maar het verliep goed.

Na enkele minuten kon ik het net onder de vis schuiven. Een vreugde kreet stuiterde over het water.

Op de onthaak mat lag een schub maar had niet het idee dat deze over de dertig pond zou gaan. Na weging bleef de naald hangen op 28 pond. Mijn eerste vis na 6 nachten en tevens de zwaarste op dit water voor mij.

Een uurtje erna heb ik Paul en Marcel gebeld, omdat ik alleen was kon ik geen foto’s maken en vroeg hun of ze langs kwamen om ze te maken. Dat was niet een probleem en kwamen dat graag doen. Ze waren er om half 11 en kreeg de felicitaties. Na wat foto’s heb ik afscheid genomen van mijn vangst. De rest van de vissers hebben die nacht niets gevangen.'

De tweede nacht kwam Marcel me vergezellen. Alleen het was een beetje rustig geworden. De temperatuur was wat lager geworden en de vis had zoiets van doe het zelf maar. Dus de derde nacht werd ook een fiasco voor mijn.

Balen

Een paar drukke weken kwamen voor bij zag nog wel kans om bij Nijkerk 2 nachten te pakken. De eerste nacht was helemaal niets, terwijl de 2de nacht me 2 vissen opleverde van +/- 10 pond. Daarna werd het wat moeilijker om te gaan vissen. Ik brak mijn middenvoetsbeentje met verstappen. Wist niet dat het zo makkelijk was zeg.

Dat werd verplicht thuis zitten. Wand zonder vervoer kan ik niets. Ik had wel geluk, omdat Denny mijn vismaat. Toevallig 5 weken vrij had, omdat hij naar Irak moest voor zijn werk. En konden dan nog gaan vissen. De eerste dag was wel te doen om een uur of 1 kreeg ik een fluiter het bleek een vis van 15 pond te zijn. Op dat moment begon de competitie. Ik liep Denny een beetje op te fokken.

De volgende dag, het waaide enorm, we waaiden bijna uit de tent. Het was gelukkig wel droog. Het was bij 12e toen Denny een oploper kreeg. Jawel hij had er een, naar mijn mening was het gewoon een grote brasem. Veel kleiner kon het niet. Hij telt en daar gaat het om, alleen jammer dat Denny er een feestje om ging bouwen, 1-1 met een dansje.

Het enige wat ik kan doen was zeggen, juich niet zo vroeg het is nog niet voorbij. Nog geen half uur verder een volle fluiter en hangen maar. Ik kijk Denny aan en zie hem teleurgesteld nee schudden. Boontje komt om zijn loontje.

Dat dansje had het hem gedaan denk ik. De strijd was snel beslist de vis lag in mijn net en was een stukje groter dan die van Denny.

De klok gaf 19 en een beetje pond aan. Na deze week zijn we niet meer geweest Denny moest langzaam iedereen gedag gaan zeggen.

Dat hoort er ook bij zeg maar. En heb dus ook niet meer gevist en hoop januari weer verder te gaan. Maar dat is nog even afwachten hoe de revalidatie van mijn voetje verloopt.

Einde deel 4