-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Karperen Deel 2
Hallo, hier ben ik terug met een paar gewone aasaanbiedingen die tegenwoordig beter scoren dan de onbetaalbare boillies.
Karperkoorts is een verslaving, maar die toch aan de waterkant onze zorgen doet vergeten, niet waar ?
Op een zomerse avond zat ik op een steiger die een 5 tal meter op het water uitstak. Het water was helder en plots zag ik een kleine karper de kant afzoeken naar voedsel waarschijnlijk. Aan de waterkant stonden essenboompjes en daar bleef de kleine karper hangen, het was een streling voor het oog hoe elegant hij zich bewoog en je kon zien dat hij aasde onder de boompjes.

Maar waar kleine karpers azen doen grote dat ook, dus ik maakte mijn eigen wijs dat aan de essenbomen zaadjes hingen die door de wind van de boom werden geblazen en zo in het water terecht kwamen. De dag daarop ging ik naar een magazijn “boerenbond” en kocht er allerlei kleine zaden oa negerzaad, koolzaad, plat zaad.

Ik kookte er een deel van en een deel maalde ik nogal grof , deed er eieren bij en mixte het geheel zonder smaakstoffen. Door maismeel toe te voegen maakte ik er een deeg van en maakte boillies die ik dan zoals de gewone procedure kookte en liet drogen.
De dag nadien rond 19 uur ging ik naar de plek aan de boompjes en smeet enkele boillies en wat gekookte zaden.
Ik beviste de plek met de eenvoudige boillies, en was zinnens te blijven tot middernacht.
Ik hield me op een afstand van ong. 10 meter en had de biepers aan de waterkant volledig stil gezet en maakte gebruik van de afstandsbediening.
Om 22.45 uur kreeg ik een run en het was een schubje van 10 pond. Ik was al een beetje voldaan van het feit dat mijn idee lukte. Een ½ uur later opnieuw een run, het was een spiegel van 18 pond. Het idee kwam al op om iets langer te vissen, maar ik had me daar niet op voorzien dus twijfelde ik, en dacht bij mezelf, ok nog een uurtje.

Het werd middernacht en er kwam een plotse mist opdagen, ik dacht bij mezelf, ik zal stoppen en naar huis gaan, net bij deze gedachte kreeg ik een run die héél traag de draad van mijn spoel nam. Ik ken die trage runs want in ’t algemeen zijn dat de grotere karpers. Mijn ingeving was juist want 20 min. later lag een spiegel van 30.700 pond aan de kant. Ik wist niet wat ong. de grootste vis was op dit water maar was er wel van overtuigd dat er grotere aanwezig waren.

Niettegenstaande vingen de andere karpervissers regelmatig karper , maar met kleine gewichten en meer in het midden van de plas, dus wou ik mijn eigen overtuigen en dit nogmaals te herhalen , maar de volgende keer voor 2 nachten.Ik ging er telkens als het donker was, wat gekookte (kleine) zaden voeren met wat voorgenoemde boillies .
Ik liet de plek wat rusten en niemand wist dat ik er voerde of viste.
Na een week ging ik van start en tot mijn verbazing kreeg ik de eerste nacht geen enkele run. In de vroege morgen rond 5 uur ging de bieper , het was een schubje van 12 pond.
De rest van de dag geen enkele run meer. Bij het donker worden rond 22.15 uur begon de spoel te lopen en ik zei bij mezelf “dit is ‘m, maar neen ; een schubje van 6 pond. Rond 23.30 kreeg ik een run en deze was erg traag, ik kon iedere tand van de spoel tellen. Ik nam voorzichtig de hengel in de handen en zette de slip heel zacht en bracht de lijn op grotere spanning.

Na bijna de helft van de vijver te hebben afgedrild kwam de karper toch eens zuurstof halen z’on 6 tal meter uit de kant.
Mijn koplamp zat perfect op de plek waar hij bovenkwam en zag dat het een mooie schub was.
Eens hij in de landingsnet zat besefte ik dat het een kanjer was en inderdaad een schub van 34.400 pond.
De bedoeling dat ik dit vertel, is , dat er te veel gevist wordt op verre afstanden, want niemand van de leden kende het bestaan van de twee grootste die ik gevangen had tegen de kant.
Karperen doe je niet alleen met de hengels, je moet ook kijken en observeren. Het gaat allemaal niet zo gemakkelijk dat je maar aan het water komt , er wat boillies ingooit, en er maar op los vangt. Dit kan wel eens gebeuren, maar dit is dan puur toeval. Diegene die goed observeert en er tijd in steekt zal er vruchten van dragen.

Je kan ook kiezen voor het zwaar onophoudelijk voeren met ong. 5 kg boillies per dag en dit gedurende 2 a 3 weken alvorens te vissen, maar waar blijft dan de gezelligheid en het ontdekken van simpele methodes die even goed kunnen opleveren ?
Veel waters waar grote kanjers in rondzwemmen, kunnen moeilijk bevist worden door het feit dat er te veel slijk op de bodem ligt. In “karperen deel 3” , zal ik een montage in tonen die U zal helpen om daar vissen naar boven te brengen waar geen weet van is !!!!

Ps Prachtige vis en filmmontage van onze vriend Rens Kop hé jongens, doe zo verder Rens, bravo !!

Rudy Coussens