-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

verhalen
=> Nederspiegels

In de wereld waar wij met onze spullen op ons rug naar het water vertrekken, zijn we altijd maar gericht op de grootste van een bepaald water.

Niet dat ik dat niet zou waarderen in tegen deel ik ben er ook op jacht naar. Maar af en toe zijn er van de momenten dat het niet zo wil lukken met de targets die je wilt behalen.

Dit was zo’n jaar waar alles wat je probeert mislukt. Wintersessies verkeerd aangepakt, op een verkeerd water. Een voorjaar sessie met 2 vissen door verkeert weer en dat in 7 dagen. Het begin van de zomer waar ik wegspoelde door de regen. En vangen Ho maar. Tot het tij eindelijk keerde.

Op de helft van de zomer besloten we enkele nachten te gaan vissen op een leuke put bij ons in de buurt. Niet groot met vissen er op tot 30 pond. Maar dat was in het voorjaar. Bij aankomst zag ik binnen enkele tellen een vis uit het water komen. Dat onthouden we dan gelijk wel even. Na het op bouwen van de spullen en de boot vol gepompt te hebben. Ben ik met de diepte meter gaan kijken voor een geschikte plaats om mijn aas te droppen. Ik vond een strook water met planten die net boven het water oppervlak uitkwam. Daartegen aan liep het water van 1 naar 2 meter diep. Ideaal bedacht ik me. Dit werd de plek geen wier lekker ondiep.

De stek werd gelijk belaagd met een handje pinda en tijgers. De avond verliep rustig terwijl er voldoende vissen uit het water kwamen en over een wierbed heen zag zwemmen. Maar uiteindelijk om een uur of 11 was het dan raak. De eerste van een nieuw water was dan een feit. Na een leuke dril kwam er een vis boven van 19 pond. De nacht bracht nog enkele vissen op mijn onthaakmat deze waren nagenoeg even groot. Ze tikten tegen de 10 kilo.

Tegen de middag werd het rustig en kwam er geen geluid meer uit de piepertjes. Ik had ondertussen 4 vissen gevangen en 1 verspeeld. Tegen de avond was de tijd aangebroken om een nieuw aasje te deponeren terwijl ik bij mijn stek kom zie ik een paar hekgolven. Ik zie enkele vissen langs de boot komen en wel vissen van formaat. Ook zwom er een goud karper bij van een pond of 17 vermoedelijk. Vol vertrouwen ging ik de nacht in, al snel bleek de stek productief te zijn. De ene na de andere run gierde door de nacht. S’ochtens om 6 uur weer een run, maar deze voelde anders, zwaarder logger en vertrok zo richting een wierbed.

Ik kon hem niet tegen houden en zwom er in. De vis zat er zo diep in dat ik maar besloot om mijn waadpak aan te doen. In de hoop de vis te vinden en alsnog vrij te krijgen. Helaas was de lijn niet stek genoeg en brak af. Enkele tellen hierna schrok de vis van mij en schoot het wier uit. Ik kon alleen toekijken hoe de vis verdween in de diepte. Deze had de 10 kilo grens gepasseerd, helaas. Gelijk weer uitvaren en snel het bedje weer in, maar niet voor lang 10 minuten later stond ik met een kromme hengel. Weer vertrok de vis naar het wierbed. Maar dit keer was ik hem te vlug af, de vis keerde ik op tijd. Er verscheen een dikke spiegelkarper aan de oppervlakte een mooie, onbeschadigde vis. De unster gaf 26 pond aan. Na enkele foto’s kon de vis weer terug waar hij hoorde.

Mijn vismaat en ik hadden de discussie om te gaan vertrekken omdat er overdag weinig werd gevangen. Gelukkig besloten we om nog even te blijven het werd goed weer dus even van genieten. Nabij 1 uur gilde de fox weer lekker de hele buurt bij elkaar. De hengel boog tot bijna breken. Dat wierbed kwam weer in zicht.

Ik had mijn waadpak al aan dat is een voordeel voor mijn. De vis wou het wier in maar dat kon ik voorkomen. Het was weer een spiegel van een mooi gewicht klassen. Na weging was deze nog net iets zwaarder 27 pond. De sterkste vis die ik daar gevangen had. Na het gebruikelijke ritueel mocht hij weer gaan zwemmen. We vertrokken met een brede smile en dat smaakte voor mijn naar meer. Twaalf aanbeten waarvan 9 gevangen.

De week erna was het warmer en verwachte meer vissers aan de put, mijn vermoeden bleek waar te zijn er zat al iemand op de stek van de week ervoor. Ik zocht een andere plaats die net vrijkwam. De hengels op de steunen en wachten maar. Later op de avond was het bij mijn buurman raak een kei harde run. Maar ik zag dat hij hem verspeelde. En ben vervolgens gaan slapen.

Tegen het licht worden aan hoorde ik enkele piep en vloog naar de hengel. De hengel trok krom en er kwam geloof het of niet een spiegelkarper boven van een leuk formaat. Na weging bleek de vis 26 pond te zijn. Ik was alleen en de vis is moeilijk te zakken. Ik vond wel een plaats, maar daar kon hij niet uren hangen. En besloot even naar mijn buurman te gaan om te vragen of hij wat foto’s wilde maken.
Ik vroeg hem of hij nog iets had gevangen, hij vertelde dat hij 3 aanbeten had gehad, maar bij het aanslaan voelde hij niets. Mogelijk was het zo dat de karper het aas met wier naarbinnen had gewerkt. En dan prikt deze niet al te best.

Zelf zat ik met pop-up dat verschijnsel had ik nog niet gehad. Na wat plaatjes was het dan zo ver hij mocht weer vrij gaan zwemmen.

Ondertussen nog enkele keren terug gekeerd aan het water nog wel enkele vissen gevangen maar zelf geen grote. Mijn vismaat had er nog wel een 24,4 pond een mooie schub.

September is voor mijn de maand om op vakantie te gaan en kwam half september terug. Gelijk de spullen opzoeken en gelijk naar een put waar een karpervangen net zo moeilijk is als door rood rijden in een dorp zonder stoplichten. Wel grote vissen daar dat is natuurlijk het doel.

Ik had alle keuze en lande neer op een van de top stekken. Maarja dat zegt natuurlijk niets. Als de vis er zin in heb komt het helemaal goed. De eerste nacht ging lekker voorbij zonder ook maar iets te horen. In de middag kwam dan eindelijk een van de hengels in beweging. Gelijk een log gewicht trok mijn hengel krom.

De vis kwam vervolgens in het net te zitten . Na weging bleek de vis 26 pond te zijn. En dat maakt dan nummer 4 voor mijn in een rij. Na de foto’s kon hij weer gaan zwemmen. De ander 2 nachten wist ik alleen nog een brasem te vangen die een 35 mm boilie op at. Das niet normaal hoe groot dat beest was.
De nederspiegel niet de grootste wel een van de mooiste vissen die in onze wateren hun ronde doen. Ik heb het mogen treffen met deze vissen in mijn handen.