-- Domain de Pimprez
-- Missie Tenerife
-- Vossenmeren
--
Target Volschub
--
Heijderbos
--
Frankrijk- Limoges
--
Info beekse bergen
--
Nederspiegels
--
Ergernissen
--
Concours 2006
--
Hilvarenbeek 2006-1
--
Hilvarenbeek 2006-2
--
Concours 2005
--
Jaarverslag 2005 - 1
--
Jaarverslag 2005 - 2
--
Jaarverslag 2005 - 3
--
Jaarverslag 2005 - 4
--
De Bolle
--
In Theorie
--
Praktisch Voeren
--
Karperen 1
--
Karperen 2
-- In Dienst vh Leger
-- Op Weg Naar:
-- Concours 2004
-- Jaarverslag 2004 - 1
-- Jaarverslag 2004 - 2
-- Jaarverslag 2004 - 3
-- Jaarverslag 2004 - 4
-- De verandering
-- De Voercampagne 1
-- De Voercampagne 2
-- Pech

Verhalen
=> Op Weg Naar Deze Vis

16/17-10-2004

Ik heb al aan tijdje een mooi watertje op het oog.
Het ligt op industrie terrein is redelijk langgerekt en herbergt mooie zeelten, hier kom ik regelmatig voorbij en zag ik de wind steeds krachtig in een hoek staan. Hierdoor besloot ik om eens een voercampagne te starten en de gok te wagen. Het kwam er maar niet van, maar toen ik hoorde van een vismaat dat hij hier ooit een 27 ponder heeft gevangen en dat er verhalen gaan dat die al in de dertig zou zijn zette ik de stap.

De wind stond niet echt gunstig dus voerde ik op twee verschillende plaatsen: De stek waar normaal altijd de wind op staat en voor en onder een wilgenboompje waar nu de wind op staat.
Een weekje voerde ik en de wind bleef maar tegen het lange stukje van het wilgenboompje staan. Zaterdag op zondag ging het gebeuren, vol verwachting fietste ik zwaarbeladen richting m’n stek. Eerst de hengels uitlopen ik heb nog genoeg tijd voor m’n stretcher en plu. Toen de stretcher net stond hoorde ik een piep... Nu al! Kort hierna een serie piepjes en de swinger lag op de grond. Het zal wel zeelt zijn dacht ik bij mezelf. Gelukkig dacht ik niet goed want een zeelt is niet zo sterk! Na vijf minuten hangt de eerste karper wat geeft dat een voldoening zeg! Vijf komma vijf pond dat viel wel weer tegen, Nouja het zijn de giganten van morgen dacht ik bij mezelf. In dit water zit ten minste toekomst! Na vijf minuten de eerste vis ik kon het haast niet geloven alles was perfect dus de vis lag deze tijd al te wachten op die heerlijke knikkers die afgelopen week ook telkens het water in plonsden.

Hengel opnieuw uitlopen en m’n gloednieuwe FOX evolution plus opzetten. Wat een fantastisch ding zeg, alleen moet je wel voorzichtig zijn met de lichtgewicht aluminium stokken ik had er al 1 gebroken, niet forceren die handel! Maar goed, genietend van het buiten en vissen zijn lag ik op m’n stretcher. Twee uur na aankomst kreeg ik m’n tweede aanbeet! Weer voor het wilgenboompje en weer zo’n zakker.
Snel slip wat strakker en druk zetten. Zo! Dit voelde ff wat anders dan een 5,5 pond visje, hier zat gewicht in! De vis met een aardig voelend gewicht zwom rustig een hele grote halve cirkel. M’n hart sloeg overuren! Zou dit mijn felbegeerde targetvis zijn van misschien wel 30 pond? Toen de vis vlak voor m’n voeten was zag ik hem pas, nee een dertiger was dit niet maar wel een van mijn grootste vissen ooit, 20 pond bij 83 cm kon geland worden.
Snel in de bewaarzak, en even later toen een vismaat ff foto’s was komen maken mocht ze weer zwemmen. Wat een beauty zeg. Helemaal tevreden maar ook vol verwachting viel ik die avond in slaap. De rest van de nacht heb ik heerlijk geslapen en geen piepje meer gehad. S’ochtends pak ik al vroeg op om niet bij eventuele politie op te vallen. Nachtvissen en wild kamperen, mag immers allang niet meer. Tevreden ben ik weer in de ochtenddauw naar huis gefietst.
Nu ik dit verslag typ ben ik alweer bezig met mijn tweede voercampagne op dit water, aankomende weekend ga ik weer achter de enkele karpers die in dit onvoorspelbare water zwemmen aan.

30/31-10-2004

Ik heb weer een week lang gevoerd op mijn nieuwe watertje. Zaterdag op zondag ging het weer gebeuren. Weer een spannende verwachtingsvolle sessie.

Om 16 uur bracht m’n vader me richting viswater. Het was mooi het zonnetje scheen en ik had er best zin in. Toen m’n vader net weg was kwam ik er tot mijn grote verdriet achter dat ik mijn beetmelders plus steunen was vergeten! Me vader zou nog even terug komen met een fotorolletje. Gelukkig wou papa de beetmelders wel even ophalen. Ondertussen ging ik maar m’n hengels uitlopen, dat ging bij m’n rechter drie keer verkeerd omdat ik bij het strak draaien, twee keer de lijn in de planten of andere obstakels vast kwam te zitten. En 1 keer ging het bijna goed maar, verplaatste ik m’n lood bij het strak draaien. Nou ja daar zat ik dan in het gras naar m’n hengeltopjes te staren. Ik was intussen al knap sacherijnig.

Het was al vijf uur toen m’n vader met de beetmelders kwam. Snel alles plaatsen en de rechter hengel toch voor de zekerheid nog een keer uitlopen.

Rond deze tijd voerde ik normaal en daarom baalde ik ook zo dat ik de hengels niet een tijdje daarvoor perfect had ingelegd . Erg veel vertrouwen had ik niet meer. Martin wels, een goede snoekvis maat van mij kwam ook mee tot een uur of 3 s’nachts. Hij maakte voor het eerst kennis met de echte karpervisserij. Hij ging vissen in een vijver achter mij waar best veel kleine karper schijnt te zwemmen. Langzaam werd het donker en de hengels bleven stil liggen.

Om 19:00 uur ging ik maar even op m’n stretcher liggen. Om kwart over zeven bedacht ik me dat ik de laatste nacht hier om zeven uur de laatste aanbeet had, Mijn vertrouwen stond sterk op twijfelachtig! Om 20 over kreeg ik dan toch een piepje ik schrik op en kijk naar m’n swinger die langzaam omhoog klimt. Plots volgt er een gierende run. Yes, Martin! Ik heb er een! Martin komt snel aanrennen en ziet mij daar met een behoorlijk kromme hengel staan. Hier zat weer eens gewicht in! Zou dit hem dan zijn, na een paar minuten zwom de vis rondjes voor het schepnet. We konden alles slecht zien omdat het pikdonker was en ik m’n lamp vergeten was.

Uiteindelijk kregen we de vis toch in het net. Toen ik hem er uit tilde schrok ik behoorlijk. Wat een vis! 89 cm met een grote ronde buik. Dit zou wel eens die ene karper kunnen zijn, die ene die ik zo graag eens wou en moest vangen! De weegschaal erbij, altijd een spannend moment. Zo die draaide aardig door, even vloog die over de 15 kilo heen maar bleef hangen op 14,4 kilo! Dit is hem dit is die ene vis! Ik kon het maar moeilijk beseffen. Die hele nacht heb ik aan deze vis gedacht.

Natuurlijk wilde ik wel foto’s bij daglicht maar ik besloot toch maar de vis in het donker te fotograferen en weer te laten zwemmen. Wat een bak weer! Ongelofelijk. Verder die nacht kreeg ik nog een typische brasem aanbeet wat toch resulteerde ik een prachtkarpertje van 9 pond. Later kreeg ik nog een zakker wat weer een 9 pond karpertje bleek. Zo dat zijn er al drie! Zoveel heb ik nog nooit gevangen op 1 nacht in Nederland. Uiteindelijk ving Martin gelukkig ook zijn karper van 61 cm en 6 pond.

S'ochtends vroeg ving in nog twee brasems. De karpers zijn van de stek.

Misschien komt er nog een sessie op dit water. Er schijnt nog een mooie spiegel te zwemmen, maar eigenlijk heb ik hetgeen waarvoor ik me op dit water stortte al 28,4 pond!

Valentijn van Bergen